Leert je belachelijk goed zakelijk bloggen

De allersimpelste structuur voor een stuk (voor gevorderden)


Iemand vroeg me: Hoe schrijven journalisten? Hoe kunnen ze het toch zo snel?

Zelf kwam ik daar pas járen na de School voor de Journalistiek achter. Tot ik de grootste ontdekking van mijn leven deed, schreef ik zoals elke amateur: in vele versies.

Destijds deed ik dat nog op papier

Met een typemachine. Kleine foutjes verbeterde je met Tipp-Ex. Bij grote fouten moest je helemaal opnieuw beginnen.

Later kwamen er spuuglelijke computers, praktisch zonder geheugen, waar we kinderlijk blij mee waren. Met oranje letters. Of groene, daar wil ik af wezen.

We kenden MS-dos. En we hadden maar liefst twéé floppy-disc drives.
We kenden MS-dos. En we hadden twéé floppy-disc drives.

Dat maakte het schuiven en schrappen wat minder tijdrovend.

Hoe dan ook: heel lang begon ik zómaar te schrijven

Rond mijn dertigste begon het echte werk. Op een dag zou ik voor Elsevier een stuk schrijven met journalist Vera Illés. Ik weet niet meer waarover het ging. Maar we hadden allebei een deel van het onderzoek gedaan en we zouden samen achter de lelijke computer gaan schrijven. Internet bestond nog niet, dus ik ging er speciaal voor naar haar huis in Amsterdam.

En toen gebeurde het:

Vera deed niks

Ik bedoel: we bespraken waar het stuk ongeveer over moest gaan, en ze zette de computer aan.

Maar toen deed ze niks.

Ik was 30. Zij was ervaren. Bekend. Ik keek tegen haar op. Dus ik zal waarschijnlijk wel eventjes mijn mond hebben gehouden. Maar op een gegeven moment zei ik: ‘Gaan we beginnen?’

‘Even wachten’, zei Vera, en ze deed haar ogen dicht.

Ik was in verwarring. Wat was er met haar aan de hand? Was ze wel helemaal normaal?

‘Maar…’ zei ik na een tijdje.

‘Stil nou,’ zei ze geërgerd: ‘Zo kan ik niet denken.’

‘Maar waarom begin je niet gewoon te schrijven?’

‘Omdat’, zei Illés toen; ‘ik liever in één keer de juiste eerste zin opschrijf. Dat scheelt een heleboel tijd.’

En vervolgens schrééf ze die eerste zin. En de tweede. En de hele eerste alinea. En daar hoefden we verder niks meer aan te verbeteren.

De tweede alinea volgde logisch uit de eerste.

Het is de allersimpelste manier van structureren, en het stuk stond in een mum van tijd op papier.

Ik was stomverbaasd. Zó schrijven journalisten dus

Eerst een invalshoek kiezen. Dan je eerste zin schrijven. En alles maar één keer bedenken. Achteraf nog wat punten en komma’s rechtzetten, of zelfs dat niet.

Vera Illés.

Ik heb haar nooit meer gezien, maar ik heb veel van haar geleerd.

tips voor beter bloggen

Over Kitty Kilian

Kitty Kilian

Schreef voor NRC Handelsblad, gaf les aan vakopleidingen Journalistiek. De Blogacademie sinds 2011. Delicate as a hand grenade.

Cursussen:
Blogbasics
Blogpro
Karakter & Dialoog
Little Black Dress

Geef je commentaar

Leert je belachelijk goed zakelijk bloggen
Herstel wachtwoord
Geef je e-mail adres. Een nieuw wachtwoord wordt verzonden.