Leert je belachelijk goed zakelijk bloggen

Is er wel een blog-stijl?

hoe moeilijk is leren schrijven(De Duitse schilder Caspar David Friedrich (1774-1840) is één van de aanstichters van de Romantiek)

Is er wel een blog-stijl? En als die er is, wil je hem dan wel leren? Is het niet veel leuker om in je eigen tone of voice te schrijven? Moet je trouwens geen jaren oefenen om beter te schrijven?

Dat vroeg François Janssen, min of meer.

Is er wel een blog-stijl?

Nee, je hebt gelijk François, er is geen echte blog-stijl. Want een blog is niks. Een blogpost kan een essay zijn, een column, een pamflet, een journalistiek artikel, een advertentie, een tekening zelfs – of een mix.

Maar er zijn wel technieken om je blogs leesbaarder te maken: makkelijker te lezen, sneller te lezen, interessanter, geestiger, spannender, beter beargumenteerd.

Die technieken leren we niet op school – wat docenten Nederlands de laatste decennia hebben uitgespookt is mij een raadsel – maar wel op schrijfcursussen of op de School voor de Journalistiek. En als je ze beheerst heb je een betere schrijfstijl en dus ook een betere blogstijl.

Elke docent heeft zijn eigen tips en trucs. De mijne wil ik hier een keer allemaal bij elkaar zetten.

Moet je niet jaren oefenen?

Nee hoor. Dat idee gaat terug op de romantische mythe van het genie dat in stilte moet ploeteren. Die mythe is al twee eeuwen terug bedacht, en het lukt maar niet om hem uit te roeien. (Geef de schuld gerust aan Caspar David Friedrich.)

Jaren ploeteren is onzin.

Met goede aanwijzingen en een mentor kan iemand met redelijke aanleg in een paar weken véél beter leren schrijven. Zelf doen kan ook, maar dat vereist meer discipline.

Het enige dat je hoeft te doen is: je een paar weken grondig verdiepen in de trucs, serieus oefenen en blijven oefenen tot het automatismen zijn geworden.

Je leert het niet in een dagje. Maar je leert het heel wat sneller dan pianospelen.

Is het moeilijk?

Moeilijk is dat schrijven bestaat uit talloze kleine vaardigheden, net als autorijden. Je kunt leren schrijven opdelen in stappen, maar je kunt niet alle stappen tegelijk leren en toepassen, terwijl je óók de weg op moet.

Als je je schrijfstijl wil verbeteren moet je daarom mild zijn voor jezelf. Je kunt maar een páár dingen tegelijk beter doen. Het duurt even voor je volleerd bent.

Maar hee, wie zegt dat alles makkelijk moet zijn?

tips voor beter bloggen

boekblog over blogstijl

Over Kitty Kilian

Kitty Kilian

Schreef voor NRC Handelsblad, gaf les aan vakopleidingen Journalistiek. De Blogacademie sinds 2011. Delicate as a hand grenade. Blogt as we speak het boek Hoe schrijf je een blog? - de stijl.

Cursussen:
Blogbasics
Blogpro
Little Black Dress
Karakter & Dialoog

22 comments

  • Heerlijk, mijn ego is gestreeld en jouw nuancering wordt gewaaardeerd. Als je wilt leren moet je zeer lief zijn voor jezelf, anders stop je al voordat je begonnen bent. Of mild zijn voor degene die leert, zonder het kritische los te laten. Wat een verrassing, we zijn het samen eens op dit vlak door onze gedachten zo helder mogelijk te verwoorden. Een belangrijke reden om te schrijven: het eigen denken voor inspectie zichtbaar te maken. Daar is wel lef voor nodig, maar dat kun je leren :-)

  • Ja, dat laatste stukje spreekt mij aan Kitty, de vergelijking met autorijden en dat je niet aan alles tegelijk kunt denken, laat staan toepassen. Die Caspar zegt mij niet zoveel, dus daar heb ik wat sneller gelezen. Verder valt me op dat je alle vragen vanuit een negatieve formulering stelt. Als lezer vertaal ik deze vragen in een positieve formulering. Is het moeilijk? Moet je jaren oefenen?
    Ik weet niet of en wat ik ervan vind, het is meer dat het me opvalt.
    En heb je iets aan dit soort feedback, het voelt namelijk wat ongemakkelijk om kritisch te zijn naar DE juf op het gebied van schrijven & bloggen.

    • Alle feedback is van harte welkom! Dus ja!

      Ja, het zijn tegenwerpingen, die ik beantwoord in die vragen. Dingen die ik altijd hoor. Vandaar.

      Caspar DF staat er in vanwege het niet aflatende geniedenken, dat onze creativiteit aan alle kanten frustreert.

  • Haha. Fijn stukje. Kun je gedachten lezen? Het doet me denken aan een witte stenen brug in Zoetermeer. De bewoner van het huis aan de andere kant had met zwarte letters op de brug gekalkt: ‘Ik leer nog.’
    En ik denk regelmatig: Jaja, ik leer nog en dat mág. Al valt dat leerproces om de drommel niet mee. Maar opgeven is geen optie.

  • Is dit de inleiding? Ik vind hem ingewikkeld. En het lijkt net of het een soort cursusboek voor je blogcursus wordt, is dat de bedoeling? Ik zou het breder trekken, want het is voor veel zaken van toepassing (geef je zelf ook aan ‘wat is een blog’)

    • Ja, dit is de geïmproviseerde inleiding. Het wordt een gids voor beter schrijven. Ik hang het voor nu op aan bloggen, omdat dat nou eenmaal mijn niche is. Maar kan goed dat ik het anders ga noemen in de redactieronde. Daar heb je gelijk in, dat het wat beperkt is. Maar eerst maar eens schrijven.

  • Het goed leren schrijven klinkt heel haalbaar als je het zo vertelt. De vragen die beantwoord worden vind ik erg kritisch (of negatief zoals Francien schrijft). Als je het boekje al hebt gekocht, ben je niet zo kritisch meer. Dan ben je al een beetje begonnen. Voor de inleiding spreekt het dan minder aan.

  • Ha Kitty,
    Ik vind het een prima inleiding. Waarbij ik gerustgesteld word en een worst voorgehouden krijg: straks lees ik jouw tips, en dan kan ik het ook.
    Eh, wacht even. Is mijn verwachting terecht? Ach wat, het zorgt dat ik verder ga lezen. Natuurlijk weet ik ook wel dat je niet 1,2,3 wat tips leest en het dan ook kunt. Natúúrlijk vergt het oefening. En doorzetten.
    Dé blogstijl: ik hoop echt dat je dat de mensen niet gaat leren. Ik zag eens een blog van een van jouw cursisten. Het was 100% jouw stijl. Bij jou is die stijl authentiek, bij de cursist was het na-apen en daardoor nep. Misschien kun je iets schrijven over hoe je jouw tips kan toepassen zonder een kopie te worden.
    Warme groet, Erik.

    • 100% mijn stijl? Dat verwijt krijg ik wel vaker. Het lijkt me stug, eerlijk gezegd.

      Het is wel zo dat iemand die 8 weken lang een intensieve cursus doet, en die eventueel ook de correcties allemaal netjes overneemt, dat die tijdelijk meer of minder onder de invloed van de docent staat. Dat is niet anders: we leren door kopiëren.

      Maar jij hebt Karakter & Dialoog gedaan: is jouw stijl inmiddels ook 100% die van mij? ;-)

      De dingen die ik hier ga beschrijven zijn standaard technieken, die alle schrijfdocenten hun cursisten of leerlingen voorhouden.

      Een persoonlijke stijl is iets dat je vanzelf ontwikkelt. Daarover gaat het hier niet. Het gaat hier om een professionele en moderne schrijfstijl, die je op allerlei plekken kunt toepassen: in de journalistiek, bij bloggen, in fictie en non-fictie. Hell, zelfs in je e-mails.

  • Ik moest even wennen aan de intro als intro van een boek. Ik zocht naar de outline.
    En misschien komt dat nog, maar hoe wéét je als schrijver of je stuk ècht goed is en of je de juiste automatismen hebt geleerd? Ik denk op gevoel, maar daarmee kun je jezelf voor de gek houden. Je kunt een stuk zelf heel goed vinden, omdat je in je eigen tekst gelooft, terwijl de lezer daar anders over denkt.

  • Hi Kitty, fijn dat je de lezer geruststelt door te vertellen dat het geen kwestie is van jarenlang ploeteren 🙂. Ook de vergelijking met autorijden vind ik een mooie.

    Bij de volgende zaken moest ik even nadenken:

    Ik associeer het woord Neerlandici niet direct met school. Docenten Nederlands zijn waarschijnlijk allemaal Neerlandici, maar niet alle Neerlandici zijn docent, toch? Het lijkt mij daarom logischer om
    ‘docenten Nederlands’ te gebruiken in plaats van Neerlandici.

    “Het duurt even voor je volleerd bent.”
    Kun je hier volleerd in raken? Het lijkt mij toch dat je altijd kunt blijven verbeteren?

    Deze zin viel me ook op: “Als je je schrijfstijl wil verbeteren…”
    Ik neem aan dat je hier bewust voor ‘wil’ hebt gekozen in plaats van ‘wilt’. Zelf vind ik het laatste logischer, maar ik las op de site van Onze Taal dat beide varianten mogen.

    Succes met schrijven!

  • Ik vind het verwarrend dat je in de intro de ene keer vanuit – je – praat en de andere keer vanuit -ik- . Bij – ik – word ik er gelijk in gezogen en kan voor mezelf nagaan of dit voor mij geldt of niet. Bij – je – word ik weer op afstand gezet of ga ik mezelf afvragen of jij mij hiervan nu beticht of niet. Liever in één alinea op eenzelfde manier. Dus:”Is er wel een blog-stijl? En als die er is, wil ik hem dan wel leren? Vind ik het niet veel leuker om in mijn eigen tone of voice te schrijven? Moet ik trouwens geen jaren oefenen om beter te schrijven?

    Voor de rest heerlijk leesbaar en geruststellend

  • Hé Kitty, wat ben ik blij met je boek. Nu al. Na, laten we zeggen, 4 pagina’s? Het is precies wat iemand die beter wil leren schrijven nodig heeft. En je inspireert. Omdat op deze manier mijn droom ooit oma’s levensverhaal in boekvorm uit te brengen opeens erg haalbaar is geworden. Een boek in blogvorm. Dat is zo goed bedacht. Het leest lekker weg. En deze vorm is, samen met luisterboeken, de ideale vorm voor mensen met weinig boekleestijd. Dank dus hiervoor vooral.

    • Graag gedaan. Jouw Indische oma – toch? – is een groot project. Qua planning en spanningsboog en het werken met bronnen misschien. Ik heb hier vooral korte teksten voor ogen. Maar we zullen zien waar het op uitloopt, ik heb zelf nog geen idee.

Leert je belachelijk goed zakelijk bloggen
Herstel wachtwoord
Geef je e-mail adres. Een nieuw wachtwoord wordt verzonden.