Leert je belachelijk goed zakelijk bloggen

De logische woordvolgorde, waarom hou je die aan?

Sorry, dit moet even. Pak je migraine-pillen. En lees wat er gebeurt als een schrijver zich niks aantrekt van de meest logische woordvolgorde:

Verwonderlijk is het, hoe weinig sommige schrijvers zich aan de logische woordvolgorde houden. De reden om die aan hun laars te lappen, wat kan die zijn? Is het afwisseling die ze zoeken? Originaliteit? Om te laten zien hoe ergerlijk het is, overdrijf ik het hier.

Ik weet het, het is niet te verdragen.
Het kan ook zo:

Het is verwonderlijk, hoe weinig sommige schrijvers zich  aan de logische woordvolgorde houden. Wat kan de reden zijn om die aan hun laars te lappen? Zoeken ze afwisseling? Originaliteit? Ik overdrijf het hier, om te laten zien hoe ergerlijk het is.

Dit is de logische woordvolgorde in het Nederlands:

Onderwerp, werkwoord, de rest.

Ik schrijf een blog.
Kees drinkt koffie.
Zij zoekt een baan.

Je mag het best omdraaien, maar alleen als je een goede reden hebt. Bijvoorbeeld omdat je ergens de nadruk op wil leggen:

Alcohol drinkt hij niet meer.

Of omdat je je zinsbouw weleens wil afwisselen.
Dat mag. Maar niet de hele tijd.

De Taalunie noemt een omgedraaide woordvolgorde inversie. Als de Taalunie schrijft:

Twee vormen van inversie kunnen worden onderscheiden.

beoefent ze dus zelf óók weer inversie.

We kunnen twee vormen van inversie onderscheiden.

tips voor beter bloggen

boekblog over blogstijl

Over Kitty Kilian

Kitty Kilian

Schreef voor NRC Handelsblad, gaf les aan vakopleidingen Journalistiek. De Blogacademie sinds 2011. Delicate as a hand grenade. Blogt as we speak het boek Hoe schrijf je een blog? - de stijl.

Cursussen:
Blogbasics
Blogpro
Little Black Dress
Karakter & Dialoog

20 comments

  • Lekker leesbaar. En lekker kort, ook wel eens fijn.

    Wat is het antwoord op de blogtitel ‘De logische woordvolgorde, waarom hou je die aan’? Of is dat samen te vatten in de vier woorden Eenvoud Dient De Mensch, waar het hele hoofdstuk over gaat?

    Hoe dan ook, het lijkt me zinnig om de blogtitelvraag expliciet te beantwoorden in je tekst, in het kader van ‘Waarom je lezer niet jouw denkwerk hoeft te doen’ ;-)

    (En aaargh, het stuk tekst onder de link van de Taalunie zeg! Brrrr….)

    • Eerlijk gezegd moet de koppijn die je krijgt van het voorbeeld vol inversie-zinnen het werk doen: ‘het is niet te verdragen.’ Wat mij betreft.

      En ja, het hele hoofdstuk gaat over het verhogen van het leestempo. Ik zal het na afloop goed editen, zodat de samenhang duidelijk is. Maar als er steeds dagen tussen zitten vergeet je dat natuurlijk ook weer.

  • 2 is ook goed.
    Zou het stukje sterker vinden als je het slechte voorbeeld had herschreven zoals het wel zou moeten.
    Nu constateer je, benoem je het probleem, maar laat je me denken hoe het wel zou moeten.
    Geeft in zo’n kort stukje toch een beetje een luie juf indruk. “He ik heb je toch verteld wat het probeem is, de rest kan je zelf toch wel”

  • Leest prettig. Ik vind de stukjes waarin je precies vertelt hoe het wel moet fijn. Hierboven door: de logische volgorde is (dan komt de formule) en je voorbeelden. Dit geeft mij houvast. Het is eenvoudig en daardoor praktisch.

  • Het oranje deel doet me denken aan een slecht Sinterklaasgedicht:-) Ook zo’n reden om met woordvolgorde te schuiven.

    Wanneer je inversie strikt gramaticaal definieert (zoals de Taalunie doet) dan is hun zin géén voorbeeld van inversie. “Twee vormen van inversie” is het onderwerp. “kunnen worden onderscheiden” de persoonsvorm.

    • Ha Evelyn, ik doe weliswaar niet aan correcte grammatica. Ik doe alleen aan wat lekker leest. Maar als je er van uitgaat dat onderwerp – werkwoord – de rest het makkelijkst leest dan zou je toch moeten beginnen met we. Lijkt mij. Wij is het onderwerp, onderscheiden het werkwoord, en die vormen zijn het lijdend voorwerp. Die worden onderscheiden. Klopt dat niet?

      Ik doe taal op mijn gevoel. Hoe dan ook leest het van geen meter.

      • Dag Kitty,
        Nee, dat klopt inderdaad niet :-). Ik ben het eens met je commentaar op de leesbaarheid, maar niet met je gebruik van taalkundige begrippen.

        Het onderwerp is datgene dat congrueert met de persoonsvorm in de zin. Als je het onderwerp van enkelvoud naar meervoud verandert (of andersom) dan verandert de persoonsvorm mee. De Taalunie-zin is een lijdende zin. Maar ook lijdende zinnen hebben gewoon een onderwerp, grammaticaal gezien. “De man wordt gebeten”. De man is het onderwerp.

        Als je er een bedrijvende zin van maakt, bv De hond bijt de man, dán is de man lijdend voorwerp in die zin.

        Kern van de zaak is dat de grammaticale begrippen gaan over zinsstructuren niet over betekenis. Dat wij qua betekenis “de man” als iets lijdends ervaren betekent niet dat “de man” lijdend voorwerp is in de zin.

        hartelijke groet,
        Evelyn

        • I stand corrected. Grammatica is voor mij net zoiets onbegrijpelijks als rekenen of kaartlezen.(Een van de redenen waarom ik al heel snel ophield met mijn studie Engels, al is dat nog steeds mijn favoriete taal: ik had me nooit gerealiseerd dat er zoveel taalkunde en grammatica bij zou zitten, brrr.)

          Maar jij kunt dat wel. En schrijven over iets dat congrueert ook. Dat kan ik dan weer niet ;-)

Leert je belachelijk goed zakelijk bloggen
Herstel wachtwoord
Geef je e-mail adres. Een nieuw wachtwoord wordt verzonden.