Leert goede schrijvers de laatste 20%

De foto’s en de teksten van Bernard Kuipers: een tersluikse poëet

bernard kuipers schrijft tersluikse poezieDit blog gaat over iemand anders’ blog.
De vraag is of het mag. Auteursrechtelijk gezien.

Maar ik vermoed van wel. Ik wil namelijk helemaal niet pronken met zijn content. Ik wil niks jatten: ik wil laten zien hoe goed hij is.

Dus ik doe het gewoon. En anders gooi ik het wel op citaatrecht.

Ik heb het over Bernard Kuipers

Een van die vele gewone Nederlanders die níét aan de weg timmeren.

Ze programmeren een beetje, voor hun hobby en voor hun werk. Ze fotograferen wat, ze schrijven eens een regeltje.

Ze hebben een vrouw en twee kinderen, honden, een tuin: niks bijzonders verder.

Geen kapsoneswebsite. Geen ronkende Linkedin-profielregel. Nauwelijks connecties, ziet u wel?

Bernard Kuipers op Linkedin
Nauwelijks connecties

En toch. Geheel onopgemerkt maken ze poëzie. Tersluiks, bijna.

Wie het tegenkomt mag het lezen. Maar alleen als dat toevallig gebeurt. Hier.

Herfstkleuren
EU

(Klik verder op de plaatjes, voor links naar de blogs.)

En nog mooier is dat de foto’s alléén al bijna genoeg zijn. Maar regelmatig schrijft Kuipers er een Ieniemienie-blogje bij van één of twee regels. En dan zijn ze af. Klaar. Niks meer aan doen.

bernard kuipers en vrouw holle
Vrouw Holle

Deze is onderdeel van een reeks dieren die iets snappen:

de kever die het snapt
Snapt het (serie: dieren die iets snappen)

Het mooie is: er is niks verhevens aan

Kuipers werkt in zijn tuin, bedenkt een zin, en maakt een foto. Of andersom. Dat doet er verder ook niet toe.

het gereedschap van bernard kuipers
Gereedschap

En hij baalt echt weleens van zijn eigen leven.

bernard kuipers
Carrièrepad

Maar meestal wandel je in zijn blog dankbaar mee met een eigenzinnige poëet.

MN's van bernard kuipers
MB’s
Herfst
bernard kuipers
Mist

Iemand die speels associeert. Die zowel rechts als links kan denken, als op zijn kop. En die de wereld beziet met zelfspot en compassie.

bernard kuipers
Vent (serie: zou ze nou geen vent hebben die dat even voor haar kan doen?)

Dus vergeet mijn blog voor vandaag. Ga naar Kuipers’ website, en blader terug. Of begin bij het begin, toen de pre-adolescenten in zijn huis nog babies waren, en de blogjes langer.

Je gaat van hem houden.
Of je wilt of niet.

tips voor beter bloggen

(Zet je VPN uit als de knop niet werkt).

Over Kitty Kilian

Kitty Kilian

Schreef voor NRC, gaf les aan vakopleidingen Journalistiek. Sinds 2011 docent copywriting aan De Blogacademie. Delicate as a hand grenade.

Cursussen:
Blogbasics (beginners)
Blogpro (professionals)
Karakter & Dialoog (fictie)
Little Black Dress (strakke huisstijl)

33 comments

  • Twee weken later. En ik heb ALLE posts op ALLE 55 pagina’s van zijn blog uitgelezen.

    Het is pure poëzie. Het neemt me mee naar een andere wereld, die van Bernard. Maar die wereld is zo heerlijk gewoon, vertrouwd, dicht bij huis.

    Het lezen en bekijken van de blogs maakt mijn wereld een beetje mooier.

    Bedankt voor het delen!

  • > “Ze hebben een vrouw en twee kinderen, honden, een tuin: niks bijzonders verder.”
    Dat is het nou juist, Kitty. Het is niet wat het lijkt. Zulke schijnbaar saaie, oninteressante uiterlijke kenmerken zeggen niets over ‘s mans binnenwereld.

    Ik heb ook twee kinderen, een tuin, een hond en een saaie auto. Die zijn geen producten van mijn expressie. De eettafel is geen podium. De kneuterige voortgang van een goedlopend huishouden is juist de veilige voorwaarde. Als alles rustig is, komt de gekkigheid. Dan is er ruimte om te experimenteren, om dingen uit te spoken, dan is er een ‘gap’. Geen betere voedingsbodem om te creëren, zodat je de gekmakende grauwheid elke dag kunt ontvluchten.

    Maar over Bernard: prachtig, in alles. Helemaal eens. Goed stuk! Hulde.

    • Natuurlijk. Je hebt helemaal gelijk. Ik zette het een beetje dik aan voor het effect – in werkelijkheid zijn zijn huis en zijn tuin al vrij ongewoon ;-)

      Bernard is net zo gewoon-Nederlands als bijvoorbeeld Herman Finkers dat is ;-)

  • Geweldige blog Kitty!

    Helemaal eens met je lofzang voor de foto’s met teksten van Bernard! Ik ken Bernard niet, maar de puurheid, schoonheid en nuchterheid van zijn blogs raken mijn gevoeligheid voor eigenheid, humor en kunst. Wellicht zware woorden, maar ik begrijp je punt! ;-) @ Bernard: mooi werk, ik zal zo je site bezoeken.

    Groeten,

    Arjan van den Oever

  • Ik hou wel van websites zonder kapsones. Mooi woord trouwens. In het Engels noemen ze het hubris of arrogance maar voor mijn gevoel is kapsones toch een beetje anders.

    • Kapsones.. dat is een volkse term voor mensen die zich te goed voelen voor hun clan. Schat ik. Hybris of arrogantie is algemener. Even opzoeken.

      Ah, het is jiddisch: kapsones – Zelfstandig naamwoord 1. (Jiddisch-Hebreeuws) (kouwe) drukte; in ‘kapsones hebben’: het hoog in de bol hebben, een overdreven hoge dunk van zichzelf.

      Kouwe drukte – ook al zo’n mooie term.

      Kapsones en kouwe drukte zijn allebei termen voor het gewone, dagelijkse leven. Voor mijn gevoel zijn er altijd twee realiteiten – rauw en volks of opgepoetst.

      • Ja, precies. Zo zag ik het ook (“je beter of the goed voelen voor je eigen groep”), maar jij verwoordt het veel beter dan ik!

        Ik associeer het vooral ook met opmerkingen als “zo doen we het hier niet” en “doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg.”

  • Wat geweldig, inderdaad. Een zo’n zin maakt je dag weer goed. En een verademing: iemand die niet kickt op likes, views, exposure. Waar vind je ze nog ;)

    • Ver weg van de bewoonde wereld, in de bossen, waar ze onverstaanbare dialecten spreken ;-)

      Taalgevoel is niet alleen voot tekstschrijvers, wou ik geloof ik ook zeggen met deze post.

      • Nee, ik ben hier. Ik deelde alleen de foto’s door vrienden gemaakt van de vrijwilligers die opruimenden na de rellen, want vond het iets positiefs in al die tot niets leidende rellen. Ze zorgen alleen naar voor meer problemen op het eiland die rellende mensen.

Leert goede schrijvers de laatste 20%