Leert je belachelijk goed zakelijk bloggen

Waarom we het maar beter over gewone dingen kunnen hebben (#klimaat)

Vandaag gaan we het hebben over héél gewone dingen. Bijvoorbeeld: ik heb een nieuwe koffiemolen.

help je het klimaat met een wandkoffiemolen?
Jazeker, van de Spar

Hij werkt zo: bovenin gooi je je vers gebrande koffiebonen. Je draait een paar keer en je gemalen koffie valt in het glazen bakje. Het ruikt verbazend sterk naar koffie.

Ideaal.

Waarom hebben we die wandkoffiemolens eigenlijk afgedankt? Op welke datum is precies besloten dat het te vermoeiend was om aan een zwengel te draaien? Ik bedoel: dat je de was niet met de hand wil doen, in een ton kokend water, elke week, dat kan ik me voorstellen. Maar een paar bonen malen? 

Koffie dus.

Is dat gewóón genoeg?

Ik doe mijn best.

Want hoe dan ook: de klimaatcrisis moet ik vermijden. Ik heb er lang en breed over nagedacht. Of liever: het heeft in mijn hersenen rondgedraaid – in die wasmachine die we het onbewuste noemen. En waarvan je nooit weet of je overhemd er dit keer rood of blauw uitkomt. Maar in dit geval is er maar één conclusie. Negeren.

Op 1 maart 2019 schreef ik een blog over Greta Thunberg, omdat ik haar speeches zo goed vond. Strak rechtuit geredeneerd, en vol terecht effectbejag. Maar tijdens het onderzoek liet ik me afleiden door de feiten over het klimaat – ik kwam aan de speeches niet eens meer toe. Ik was me dood geschrokken. 

Sindsdien heb ik het goed gevolgd. In mijn milieu-Twitterfeed, via dagelijkse klimaat-updates van Medium, in The Guardian – de enige krant die een reële hoeveelheid kolommen uittrekt voor deze crisis van Pompeï-formaat, maar dan nog wereldwijd ook. En álles wat ik lees is alarmerend.

Ik lees het met buikpijn én het maakt me woedend.

Eigenlijk omdat het in de wereld sowieso niet loopt zoals ik wil

Omdat niemand ooit naar mij luistert.

Mijn hele leven al niet.

Zelfs als ik stem wint bijna altijd een andere partij.

Hallo, hallo

Meneer Rutte, meneer Macron, meneer Trump: niemand heeft mij ooit geraadpleegd over jullie geschiktheid. Terwijl ik toch met één oogopslag inschat wat voor vlees we in de kuip hebben. Soms stampvoet ik op onze originele keukenvloer uit 1904, omdat ik het bijna nérgens meer mee eens ben.

  • Ik wil niet dat China Afrika leegrooft om troep te produceren die wij hier bij de Action kopen
  • Ik wil niet dat Trump herkozen wordt
  • Ik wil niet dat Elon Musk de hele ruimte vol plakt met satellieten: ik hoef geen 5G
  • Ik wil geen verdeeldheid, ik wil dat iedereen met man en macht werkt aan de klimaatcrisis

Je ziet het, er gebeurt niks

Niks.

Ze luisteren niet.

Maar ik ben óók boos op mezelf

Want ik kom er wel een tikje laat achter dat er iets aan de hand is. En zelfs nu ik het weet ben ik te lui om consequent plasticvrij te winkelen, en te hebberig om nooit meer nieuwe kleren te kopen. Omdat ik nog steeds wil laten zien dat ik een hoogopgeleid tutje ben dat kan voldoen aan de smaak die in mijn subcultuur heerst. 

Ja, ik repareer wat meer dan vroeger. Ja, ik maak mijn eigen deodorant en ik rasp mijn eigen huishoudzeep – ik ben de Marie Antoinette onder de poetsvrouwen. Nee, ik vlieg niet meer. Maar ja, ik rij nog wel mee in de auto. Met meneer Blogacademie. Nee, ik eet nauwelijks vlees. Maar ja, wel kaas. 

Hoeveel zou Marie Antoinette zich hebben aangetrokken van het klimaat?
Marie Antoinette (detail, 1783, Elisabeth Vigée-le Brun)

Dus wat mijzelf betreft: het spijt me, ik deug voor geen meter. Ik schipper en ik lieg. Tegen mezelf en tegen anderen. 

Maar laten we eerlijk zijn: dat doen we allemáál

Het leven is ingewikkeld. Ons geweten en wat we onszelf toestaan: ingewikkeld. Onze persoonlijke relaties en hoeveel we elkaar toegeven: ingewikkeld. Internationaal, welk land wat wil, en hoeveel we elkaar toegeven: ingewikkeld.

We hebben geen wereldregering, de belangen zijn tegenstrijdig en het klimaat is een verdienmodel.

Een systeem dat stuk is kan zichzelf niet repareren

Het is een verloren strijd.

Dus we kunnen maar beter over gewone dingen praten, zo lang het nog kan. Dit is mijn laatste post over het klimaat.

Nog koffie, iemand?

 

tips voor beter bloggen

Over Kitty Kilian

Kitty Kilian

Schreef voor NRC Handelsblad, gaf les aan vakopleidingen Journalistiek. De Blogacademie sinds 2011. Delicate as a hand grenade.

Cursussen:
Blogbasics
Blogpro
Karakter & Dialoog
Little Black Dress

49 comments

      • Tja, wauw. Eens, ook na Margaret Whealey. Zij zegt dat we de hoop moeten laten varen, maar AOC zegt het mooi:

        From there I learned that hope is not something that you have. Hope is something that you create, with your actions. Hope is something you have to manifest into the world, and once one person has hope, it can be contagious. Other people start acting in a way that has more hope.

        • Ja, zij is een fenomenale redenaar. Wil nog niet zeggen dat de wereld het met haar eens is, helaas. Maar wat mij betreft: AOC for president. (Misschien de volgende ronde? Maar ze heeft ergens al gezegd dat ze geen carrièrepoliticus is.)

  • Volgens mij is het “ik deug voor geen meter” of “ik deug van geen kant”
    Overigens, mijn kinderen juichen als ze mij op een taalfout kunnen betrappen ;-)

  • Geweldig zoals jij het bijna onbevattelijke onheil van klimaatverandering en de keuteligheid van een ouderwetse koffiemachine in één blog weet te combineren.

    • Haha, ja, maar is dat nou keutelig? Het is gewoon een verrekt handig apparaat. Fuck al die idiote Italiaanse dubbelverchroomde koffiezetmachines van 2000 euro. Nergens voor nodig.

  • Ja. Dat herken ik wel. Wel eigen bokashi bouwen maar stoken op propaangas. Geen vlees eten maar de vis niet biologisch kopen. En ik koop deodorant nog in de winkel.

    Als ik jou nou leer hoe je een bokashi maakt leer je mij dan hoe je deodorant maakt?

    • Is goed, al weet ik niet wat een bokashi is.

      2 delen maizena
      2 delen kokosolie
      2 delen zuiveringszout / natriumbicarbonaat (Arm & Hammer bij Plus of anders bij de ouderwetse drogist)

      Eerst de kokosolie au bain marie verwarmen en dan de rest erdoor. In een ondiep glazen potje bewaren. Geen parfum nodig. Werkt beter dan deo uit de winkel, mits je huid het verdraagt. Gaat eindeloos mee.

      • dankjewel! altijd naar op zoek:)

        Een Bokashi is een soort mini compost emmer – het fermenteert keukenafval en zet het om in een sapje waar je plantjes beter van gaan groeien (super voor de moestuin) of waar je de wc mee kunt ontstoppen. Beide super nuttig:)

        twee lege frietemmers bij de frituur halen ( kom je daar ook eens), in 1 ervan gaatjes boren van een halve cm max. in de ander boor je een gat van ca een cm, daar gaat een kraantje in (zo’n kraantje van een regenton). luchtdicht afsluiten. Je keukenafval gaat erin met een handvol bokashi starter (te koop bij biowinkels en tuincentra). als ie vol is 2 weken laten staan en dan kun je naar hartelust tappen. Voor de tuin 1:100 verdunnen. Mijn moestuin is er heel blij mee.

    • Het staatskapitalisme wil zichzelf niet overbodig maken, bedoel ik. En zelfs een volksopstand, wat in het verleden nog weleens wou helpen, zal niks opleveren. Niet op de korte termijn die nodig is.

  • Je mag best aan ons geweten blijven rammelen hoor. Als jij dat doet, leest het tenminste lekker weg.
    Mijn nespresso apparaat is nog erger dan de machines van 2000 euro. 🤣
    Zwarte koffie graag. Doe maar extra sterk.

    • Hoi!
      Ben geen Blogger ofzo. Dus ik pretendeer niet een supersonisch antwoord te geven in Kitty-style.

      Lees wel jouw blogs met plezier Kittty, eigenlijk de enige :)

      Wilde gewoon reageren over dit onderwerp, soort van machteloos gevoel

      Mijn oplossing?

      Van de week, onze straat ont-plastict. Daarne ons recreatieterrein aangepakt.

      Vulleszak vol met plastic naar het recycle station ipv het weiland in geblazen, DAT voelt goed

      Resultaat?

      1.Eindelijk er iets aan gedaan hebben.
      2.Ego overwonnen, was echt wel een dingetje.
      4.De complimenten van de familie, buurtjes en blije koeien!

      Daar draait het om. Dat is onze energie waardoor de hoge heren gaan bezwijken,

      …met of zonder koffie :D

        • Dank je wel Kitty!

          Ik denk inderdaad dat depressies juist komen vanuit het machteloze gevoel.

          Dus dan maar ff, hup, mijn ego aan de kant, zo simpel :)

          Wil niet later aan de ‘hemelpoort’ staan en zeggen: ” Tja, ik had ego en was bang om uitgelachen te worden als ik plastic zou opruimen…”

          Dat zou genant zijn haha

    • Positief denken, ook als het tegenzit – dat is het beste, lijkt mij. En doen wat nodig is, zoveel je kunt, waar je kunt. Greta Thunberg zegt dat ze uit haar depressie kwam toen ze iets ging doen.

  • Het leven is altijd schipperen tussen jezelf te vriend houden en de rest van de wereld te vriend houden. Gewoon doen wat je doen kan en jezelf niet gek/apathisch laten maken door de media die alles uitvergroot. Dit probleempje is mij nog maar een jaar of 50 bekend en rond m’n 17e begon ik me ernaar te gedragen. Allereerst wilde ik niet volwassen worden, want de volwassenen hadden de wereld van destijds verziekt. Vervolgens besloot ik geen rijbewijs te halen. Daar heb ik achteraf nooit spijt van gehad. Ik heb wat staalfabriekprojecten gedaan waar de mensen en het milieu behoorlijk wat aan hadden. Ben ook rond m’n 44e gestopt met betaald werk. Voorkomt dat ik teveel geld overhou en dus aan troep ga uitgeven. Ben alweer een tijd actief voor de Fietsersbond, aangezien daar een oplossing ligt tegen vervuiling en tegen bewegingsarmoede. Een van de betere oplossingen is minder nageslacht produceren. Ben ik tot nu toe ook goed in. Punt is wel; voor wie doe je het dan?

    Voel me er zelf nog altijd prima bij en laat me dus niet gekmaken door de media. Ik weet hoe die aan de haal gaan met een verhaal. Dat ze weinig snappen van betavakken en dat de waarheid ondergeschikt is aan de reclame-inkomsten en aandeelhouders. Wetenschappers overdrijven overigens mee, anders komen ze niet in de krant op op TV. Het gevolg kan idd zijn dat mensen milieu- en klimaatmoe worden. Dan kan je maar beter een bakkie koffie zetten en dat doe ik gewoon met voorgemalen koffie.

    • ;-)
      Kan ook. De ENFB: fijn spul.
      Waarom heb jij je identiteit zo verscholen, zelfs op je eigen site? Anyway, je bent een man van rond de 50 en een beta en een actievoerder, min of meer.

      O ja. Degenen die overdrijven zijn meestal de communicatie-afdelingen van de universiteiten. De meeste wetenschappers zelf moeten er niks van hebben, van ongenuanceerdheid.

      • Omdat ik een vreemde en te unieke achternaam heb. Ben pseudoniemen ook gewend van de 27mc. Maar ik vind het ook wel pretig dat de vele reactie-api’s van Google me op deze manier niet kunnen volgen. Op m’n site staat een werkend mail-adres en als ik daar op reageer krijgen mensen m’n gewone mailadres met voor en achternaam retour. Ben 22% ouder en doe vooral regionaal werk qua fietsen. Op dat gebied is het meeste te halen.

        Klopt dat er een communicatielaag tussen zit, die wat mij betreft vaak te hard schreeuwt. Gebeurde al met de Club van Rome. Volgens hen waren alle belangrijke grondstoffen rond 2000 op en moesten we in 2000 met beschermend materiaal lopen vanwege de luchtverontreiniging als alles doorzette volgens het gemiddelde scenario. ‘We’ deden het echter nog slechter dan het slechtste scenario en er zijn in 2019 nog steeds grondstoffen en de lucht waar ik woon is behoorlijk schoon.

        • 1. Dus we zijn generatiegenoten.
          2. Wacht even – ik heb geen idee wie de communicatie deed voor de Club van Rome. Maar waarschijnlijk was het geen universiteits-pr-bureau. En dan: dat hun prognoses niet 100% accuraat waren zegt niks. Voorspellen is nauwelijks mogelijk met zoveel variabelen. En je wil toch niet zeggen dat we de grondstoffen niet snel opmaken – op de schaal van heelal-tijd, dan?

          • 1. Zou goed kunnen.
            2. Stond gewoon in het rapport. Ze waren bijv. vergeten dat er daarna nog aardig wat gasvelden en dergelijke gevonden kon worden en werd.

  • De datum van de afschaffing van de handkoffiemolen? Vanaf 1960 deed de Elektrische Koffiemolen zijn intrede in Nederland. https://koffiebean.nl/ontstaan-koffiemolen/ Op 31 september 1968 – na een verhuizing uit het centrum van de stad naar een nieuwbouwwijk – kregen wij in ons gezin een elektrische koffiemolen. Vanwege het feit dat mijn moeder last had van haar schouder na een ongeval met de fiets. Zo’n wandkoffiemolen van ‘De Spar’ is natuurlijk puur nostalgie. Net als het merk. Ooit bezocht ik Venetie en kwam ik aan het eind van een steegje op een plein een buurtsuper van ‘De Spar’ tegen. Nooit gedacht dat ze ook daar een winkel zouden hebben. Zo is het leven, wat ook een klimaat is of een milieu, een optelsom van herinneringen. Relevant voor privépersonen of leden van een generatie. Over vijftig jaar maakt alleen een historicus zich nog druk om het uitsterven van de handkoffiemolen, of de wandkoffiemolen. Wat dat betreft loop je al aardig voor de troepen uit. Zo bezien staan wij al met één voet in de geschiedenis. Gewoon verder schrijven dus, wie schrijft die blijft. Althans, nog even. Fijne dag verder. Huub

  • Het klimaat is net als in t verzet zitten tijdens de oorlog. Weinigen deden t, veel praten er over – vooral na de oorlog, en de meesten waren passief. Als je wel wat doet, dan kun je tijdens de apocalypse iig zeggen; ik deed wat. Dat voelt wel lekker tijdens t sterven. Lijkt mij zo.

    P.s. Het EV is besteld en aanbetaald. Komt eind augustus.

    • Hee, sarcasme? Ik moet eerder denken aan hoe de joden zich voelden aan de vooravond van WOII: wie kon, trof maatregelen. Wie geen geld had of wie te laat was om te vluchten, hoopte dat het zou meevallen. Overigens: veel joden zijn gevlucht, maar niet ver genoeg. Wie in Nederland was gestrand, in de hoop dat NL weer neutraal zou blijven – zoals een Duitse familie die in ons huis woonde – werd vaak alsnog opgepakt.

      Hoe dan ook gaat de vergelijking met WOII niet echt op. Toen was er één duidelijk aanwijsbaar gevaar en je kon vluchten naar een veilige plek. Nu zijn we allemaal onderdeel van het probleem. Plus: de oplossing is een wereldwijde kwestie. Het helpt niks als wij 2 kolencentrales sluiten, als we vervolgens met kolen geproduceerde energie uit Polen halen, of als we hier houtsnippers gaan verbranden. Het politieke systeem schuift met pionnen, in plaats van subsidies af te schaffen enz. Ze willen niet in eigen vlees snijden en ze blijven newspeak praten. En dat is wat mij buikpijn geeft als ik de krant lees.

      • Joden uit Duitsland dachten dat ze in NL veilig zouden zijn maar ze vergisten zich.
        Zo vergissen Nederlanders zich ook. ‘Wij bouwen gewoon hogere dijken en besproeien onze tuin,’ denken velen.
        Ze vergeten dat dijken kunnen breken, en dat het het zeewater tot aan Amersfoort komt, of dat stormen zo onvoorspelbaar worden dat ze steden en dorpen alsnog in puin leggen. Of dat er ‘opeens’ 5.000.000 Afrikanen op de stoep staan…

Leert je belachelijk goed zakelijk bloggen
Herstel wachtwoord
Geef je e-mail adres. Een nieuw wachtwoord wordt verzonden.