Leert je belachelijk goed zakelijk bloggen

Waarom ik mijn Mac toetsenbord niet kan laten repareren (en waarom het tijd is voor vakantie) + leestips

waarom kan ik mijn mac niet laten reparerenHet begint met de ...
Op maandagmorgen.
De .  doet het niet.

De week is net begonnen en ik beantwoord een e-mail. Maar hoe vaak ik ook tik op de . : niks. (Dat rijmt).

Ik haal diep adem. Ik voel de lucht in mijn longen stromen en denk: wat ben ik toch goed dat ik niet rook. Met mijn gigantische longinhoud. Positief denken helpt.

En bovendien: hoe vaak heb je de . nou helemaal nodig?

Even later wil ik e tra schrijven. En e..  btw.

Ik vloek. Ik zoek een tutorial: hoe maak je een Mac-toets schoon? Ik verzamel een wattenstaafje en een cocktailprikker en een pincet en inderdaad, je wipt een toets er zo af. Alles schoongeblazen en schoongepeuterd, toets er weer op.

 .., ... : nog steeds niks

Het is inmiddels tien uur en ik heb nog geen e-mail beantwoord. Er moet een e pert bij komen.

Helaas is mijn vaste leverancier Leapp omgevallen, die repareerden hun refurbished Apple apparaten ter plekke. Iemand met dezelfde naam schuift nu enkel nog dozen online, zonder service.

Ik google naar een Mac repairshop in de buurt.

Daar zijn twee wachtenden vóór mij

Beide mannen hebben een defecte MacBook en bij allebei kijkt de winkelier bedenkelijk, en rekent hij voor dat een nieuwe tweedehands laptop een stuk voordeliger is. Het lijkt de Apple Store wel.

Ondertussen heb ik ruim de tijd om te schatten hoe lang het zal duren tot we écht naar een duurzame economie overgaan – dat wil zeggen: hoe snel het Shell en de Duitse auto-industrie zal lukken om hun positie daarin veilig te stellen.

Na een half uur ben ik aan de beurt

De winkelier begint al nee te schudden als hij mijn toetsenbord ziet aankomen. ‘Heeft geen zin. Is veel te duur, áls ik al aan de onderdelen kan komen, en daar moet ik zoveel tijd in stoppen, dat doen we niet.’

Ik haal nog maar een keer diep adem. Ik lijd steeds zwaarder onder Apple’s vendor lock-in. Ik kan de chaos en de lelijkheid van PC’s en Windows niet verdragen, maar ik erger me tegelijkertijd dood aan de prijsopdrijving van Apple. En aan de ingebouwde onrepareerbaarheid.

‘Heb je tweedehands toetsenborden?’
‘Nee.’

Ik bel nog twee repairshops. Die beginnen er ook niet aan. Naar aanleiding van dit blog tipt iemand mij om het aan Maurits Riton te vragen, de eigenaar van het Utrechtse Mac repairbedrijf McLeasy. Dat bedrijf, dat werk geeft aan jongeren met een afstand tot de arbeidsmarkt, probeert zoveel mogelijk Macs te repareren. Riton noemt het businessmodel van Apple crimineel.


Na enig overleg blijkt het probleem bij mijn toetsenbord te zitten in een beschadiging van een laag plastic die over het hele bord loopt. Neem het eens mee, zegt Riton, ik wil weleens uitzoeken of dat te repareren valt.


Hij drukt iedereen op het hart om twee jaar te wachten met het updaten van je Mac. Wees geen proefkonijn. Hij heeft nog een hele rij tips om te zorgen dat je Mac langer meegaat, die ik binnenkort een keer voor hem zal opschrijven, omdat hij daar een hekel aan heeft ;-)

Het is elf uur

Mijn kapotte toetsenbord wás al tweedehands. Van het originele was het snoertje kapot. Ook dat bleek irreparabel. Tegenwoordig hul ik alle zwakke onderdelen van Apple snoeren in een preventief lapje Sugru – silliconenlijm. Die in het lightning naar 3,5 mm jack-kabeltje, bijvoorbeeld.

mac is hopeloos qua duurzaamheid
…zwakke verbindingen preventief versterken…

Ik zoek verder. iFixit moet toch iets hebben bedacht? Die komen wereldwijd op voor een wettelijk recht op reparatie:

Je hebt het gekocht en dus zou het van jou moeten zijn. Punt. Wij werken aan wetten die ons het recht op reparatie geven. Laten we het recht op gebruik, bewerking en reparatie zoals wij dat willen, terugnemen. Verdedig je recht op reparatie. Bron

Maar nee. Ook daar staat bij de handleidingen:

mac toetsenbord repareren
…handleiding voor alle toetsenbordreparaties behalve die van Apple…

Meneer Blogacademie is praktischer

‘Koop een nieuwe en ga aan het werk.’
En dat van een man die zelf nog op een stand alone PC uit de jaren 1990 werkt.

Ik fiets naar de binnenstad. Ik reken 130 euro af (ja, 130 euro) voor een magic keyboard. Dat mag dan ook wel, voor die prijs. Ik reken erop dat het keyboard voortaan zelf zijn blogjes typt.

Afijn.

Het is 2 uur als ik eindelijk aan het werk kan

En dan hebben we pas de eerste helft van de eerste werkdag van deze week gehad.

ZZP-ers aller landen:

de conclusie lijkt me onontkoombaar: het is tijd voor vakantie.

Geniet ervan. We zien elkaar weer in augustus.

comic crime tips
rechtsklik voor een grotere afbeelding

PS. 5 Leestips voor de vakantie

Leestips hebben alleen zin als je weet waar degene die de tips geeft, van houdt. Ik hou van perfect geschreven boeken met een vlot plot, humor, en aardige personages. Geen horror en geen hartkloppingen. Driekwart van mijn boeken lees ik trouwens niet: ik beluister ze op Storytel. Altijd in het Engels. Een goede performer maakt een boek twee keer zo plezant: in het Nederlands haalt niemand die voorleeskwaliteit.

Uit het genre comic crime (alle links gaan naar Goodreads):

  • Christopher Fowler – Alle boeken over Bryant en May, twee bejaarde detectives van de Peculiar Crimes Unit, en hun collega’s. Erudiet, geestig, nonsensical, liefdevol.
  • Tarquin Hall – De serie over de most accomplished Indiase detective Vish Puri en zijn medewerkers Handbrake, Flush, en Handcream. Plus zijn vrouw, die hem Chubby noemt en die de boel vaak voor hem oplost. Geestig.
  • Robert B. Parker al zijn boeken, vanwege de onnavolgbaar geestige dialogen. Al zijn detectives zijn stoere bonken en ze hebben allemaal een slimme vrouw als partner. Die zijn allemaal gebaseerd op zijn eigen vrouw. Parker is helaas overleden.
  • M.R.C. KasasianThe Gower Street Detective serie. Een oom en zijn verweesde nicht lossen misdaden op in 19e-eeuws Londen. De nicht is een feministe. Erg geestig.
  • Val McDermid – de Kate Brannigan serie. Een vroege reeks van McDermid. Haar latere werk is zwarter en met soms teveel suspense naar mijn zin, maar deze eerste serie is vlot en geestig. Niet helemaal perfect geschreven, toch een favoriet.

En geen comic crime, maar wel lichtvoetig: Robert Galbraith’s (ofwel J.K. Rowling’s) serie over privé-detective Cormoran Strike, een Afghanistan-veteraan die een been mist, en zijn assistente Robin Ellacott. Detective en liefdesverhaal. Of ze elkaar nu eindelijk krijgen is na 5 delen nog steeds mijn grootste vraag.

Meer comic crime tips zijn welkom in de comments!

 

tips voor beter bloggen

Over Kitty Kilian

Kitty Kilian

Schreef voor NRC Handelsblad, gaf les aan vakopleidingen Journalistiek. De Blogacademie sinds 2011. Delicate as a hand grenade.

Boek: Stijl. 30 tips

Cursussen:
Blogbasics (beginners)
Blogpro (gevorderden)
Karakter & Dialoog (fictie)
Little Black Dress (huisstijl maken)

50 comments

  • Oeh, boekentips. Lekker.

    Ik lees Jill Mansell momenteel. Niks voor jou. Voor mij eigenlijk ook niet, maar het vereist net een halve hersencel om te volgen. Precies wat ik nodig heb.

  • Wist je dat apple ook een virtueel toetsenbord heeft? Die kan je met de muis bedienen.
    Super onhandig om een tekst mee te tikken. Wel handig als je alleen de x het niet doet.

    Oh ja. Wat voorlezen betreft: Ken je Jan Meng. Een echte voorleeskunstenaar.
    De kwaliteit heb ik dan weer nog niet van de Engelsen gehoord.

    Prettige vakantie

    • Ik zal speciaal naar Jan Meng zoeken! Maar veel van die Britten (vooral de Britten) doen het zó goed – kan me niet indenken dat hij daar overheen gaat.

      Ja, je kunt ook een alt-toetsencombinatie doen enzo, maar uiteindelijk levert dat te veel ergernis op voor alledaags gebruik.

  • O, heimwee naar de Leapp. Ik kwam daar eens met mijn prehistorische Macbook omdat ie zo blies. Ze maakten ‘m open, gaven me een compliment dat er zo weinig stof en rotzooi in zat terwijl ie 10 jaar oud was, bliezen het beetje stof dat er wel in zat weg, schroefden ‘m dicht en wensten me een fijne dag en zeiden dat ie echt nog wel twee jaar mee kon.

    Ze waren daar altijd zo aardig en eerlijk. Eeuwig zonde dat het er niet meer is.

  • Ik ben nog wel van de Apple, maar niet meer van de Apple toetsenborden: nieuwe model is me te plat wat mijn polsen en schouders niet trekken. En wat blijkt: massa’s toetsenborden kunnen ook op een mac. Wel vaak oerlelijk. Ook daarin is Apple onovertroffen. Goed, een boekentip: ik vind de Paula Maguire serie fijn van Claire McGowan https://www.goodreads.com/series/125474-paula-maguire (begin wel bij deel 1, niet de prequel). Over een politievrouw die teruggaat naar Ierland. Spannend, maar niet te. En interessant met historie over Ierland/Engeland. Lekker in het Engels lezen met veel Ierse slang, lassy.

      • Je kunt instellen wat dan de option en command toetsen zijn. Of die zijn al goed ingesteld. Gewoon zoeken op een toetsenbord voor mac. Is echt simpel, als zijn de meeste toetsenborden wel lelijk. Misschien kun je die van 130 euro nog terugbrengen? Geniet van je vakantie! En dank voor de leestips.

        • Aha. Bedankt voor de uitleg. Dat wist ik dan weer niet.

          Haha, nee, ik hou hem nu maar. Al blijken allerlei mensen achteraf toetsenborden over te hebben. Tsja, achteraf…

          Ik heb ook rsi maar voor mij werkt het Apple toetsenbord juist geweldig.

          Enne – het gaat me niet per se om het geld – als laten ze die toetsenborden vast voor minder dan 10 euro maken in China – maar om het verplicht laten wegwerpen van nog prima bruikbare goederen. Al die electronicagiganten proberen je dat te laten doen, maar Apple is er wel heel vals in.

          Aan die verspillingscultuur danken wij de klimaatcatastrofe, dat moet afgelopen zijn.

          • Mee eens over dat geld. Ik erger me ook aan Apple op dat thema. EN dat ze elk moment nieuwe dingen verzinnen om je weer geld uit je zak te troggelen en nieuwe dingen aan te laten schaffen onder het mom van vernieuwing en verbetering. Me rug op, dat gaat over geld verdienen (usb c en dat soort flauwekol). Truste!

  • The No. 1 Ladies’ Detective Agency. Alexander McCall Smith.

    Heerlijk klein en grappig geschreven.

    Fijne vakantie.

    • Jaaaaa. Inderdaad. Ik heb eerder al uitgebreid over McCall Smith geschreven. Die Botswanese boeken zijn geestig en warm. Heel goed tegen sombere buien. De Schotlandreeks is ook erg leuk – te beginnen met 44 Scotland Street.

  • Geniaal!
    Ik heb overigens nog een tweedehands toetsenbord voor je liggen.
    Maar dan had ik niet schater gelachen om je zinnen en woorden zonder de letter .

    • Je haalt me de woorden uit m’n mond. Ik ben nogal bewaarderig, dus uitstekend voorbereid voor als de x het niet doet. Ik kan zelfs kiezen.

      Maar ja, je hebt ‘m nu al. Misschien maar ‘s kijken of ik wat kan verpatsen, nu ik hoor dat ze het leuk doen op marktplaats ;-)

      Schrijf volgende keer zo’n fantastisch leuk blog met een verzoek: x gevraagd. Hartstikke duurzaam.

  • Het levert wel een leuk blog op ?. Vreselijk dat dilemma tussen mooi spul en spul dat uit duurzaamheidsoverwegingen een betere keus is. Ik trek lelijke spullen ook heel slecht ?. Of beter: wil het mooiste.

    Fijne vakantie!

  • Tja, ik denk niet dat ik ooit kan begrijpen waarom mensen welbewust kiezen voor een vendor lock-in én daar ook nog grif voor willen betalen. Alleen omdat Apple-producten mooier zijn? Toen ik nog als eindredacteur werkte bij Tweakers.net, werden de Apple-fanboys daar gekarakteriseerd met ‘If it’s white and shiny and made by Apple, I will most definitely buy it!”

    Voor mij zou vooral de beperkte keuze aan toetsenborden een probleem zijn. Ik heb nog leren typen (10 vingers, blind) op een mechanische Olivetti en kan gewoon niet wennen (heb het heus geprobeerd) aan die moderne vlakke toetsenborden. En – als ik me niet vergis – heeft Apple alleen dat soort toetsenborden.

    • 1. White & shiny: haha. Snap ik. Sja. Eerlijk: ja, de vorm is een factor. Ik werk de hele dag met die apparaten. Het hoeft van mij niet allemaal van zwart plastic met blauwe lampjes onder het keyboard ? Veel pc-spul is ontworpen voor jongens van 14.

      Toen ik, op aandringen van mijn oudste zoon, in de jaren 2000 op Apple overstapte was ik zo opgelucht! Alles werkte op dezelfde manier. Alle programma’s deden wat ze beloofden. Je had een ingebouwde backup-time machine. Enzovoort. Ik riep al na één middag: nooit meer een pc voor mij. Als je computers en software goed snapt kun je beter uit de voeten met een pc, denk ik.

      Het zijn niet alleen de apparaten, ook de software is mooier vormgegeven – de interfaces dus.

      Onze oudste zoon was een grote Apple fan, en hij hielp me altijd bij problemen. Dus dat is een persoonlijke, emotionele reden om van Apple te houden. Ik heb nog steeds de aanwijzingen die hij voor me opschreef. Maar goed, dat argument telt verder niet.

      Ik erger me aan de lelijke, onpraktische vorm van alle Windowsprogramma’s, net zo goed trouwens als aan de lelijkheid van Facebook en Linkedin. Ja, een mooie interface geeft meer werkgeluk.

      Maar Apple maakt het steeds bonter. Ze dwingen klanten om van fotoprogramma te veranderen, om nieuwe modellen en accessoires te kopen. Ze maken producten expres ondeugdelijk om meer te verkopen (het iPhone-batterij-schandaal). Ze zijn inderdaad crimineel, het zijn ordinaire roofkapitalisten.

      Dus ja. Ik koop zoveel mogelijk refurbished en die hou ik zo lang mogelijk in de lucht. Onze iPad is uit 2010, mijn Macbook uit 2012: niet te veel updaten, nieuw geheugen bijplaatsen in de laptop, goed onderhouden. Maar de grens begint in zicht te komen.

      2. Ik ben toevallig blij met de platte toetsenborden. En ik heb uit de comments geleerd dat je elk toetsenbord kunt gebruiken.

      • ​​
        D​at je ook niet-Apple-toetsenborden kunt gebruiken is nieuw voor me. Toch handig als je liever een bordje met hoge toetsen gebruikt.

        Inderdaad maakt Apple het wel heel bont met het dwingen van de consument om zowel hard- als software heel vaak te updaten. Het is toch te zot voor woorden dat Apple (al in 2011!) een speciaal schroefje ging toepassen met als enig doel: reparateurs dwarszitten om Apple-hardware te herstellen. Als maatschappij willen we naar een circulaire economie (minder gebruik van grondstoffen en energie, meer hergebruik) maar tegelijkertijd doen veel fabrikanten hun best om precies de andere kant op te gaan. In je stuk verwees je al naar het recht op reparatie. In het VK is er sinds kort zo’n wet, maar telefoons en laptops vallen er niet onder (interestingengineering.com/uk-right-to-repair-law-leaves-out-smartphones-and-laptops). De EU werkt ook aan zo’n wet.

        • Vraag maar eens na op repaircafé’s: het is een veelgebruikte truc. Een Senseo repareren vergt ook extra kennis, heel veel consumentengoederen zijn gebouwd om niet gerepareerd te worden, en erger: om snel stuk te gaan. Huizen ook, tegenwoordig. Dat weten we toch? Er zijn geen wetten want de staat is zelf een roofkapitalist. Zij verkoopt haar burgers als slaven aan de aandeelhouders van grote bedrijven. Rutte komt van Shell, Wouter Bos komt van Shell.. allemaal geen toeval. Die geven niks om zielige losers (aka het volk).

  • We moeten zuinig zijn op die mooie blauwe planeet. Besef dat het een systeem is.

    Of zoals Elton John zo mooi componeerde: ‘It’s the circle of life’.

    As I love history is here the book tip from Rip: de detectives van Jason Goodwin gesitueerd in het Ottomaanse rijk. Je ziet, voelt hoort de tijd tot leven komen.

    En natuurlijk Robert van Gulik, een Nederlandse sinoloog, diplomaat, auteur en illustrator. De Rechter Tie verhalen hebben een goed plot, heerlijk geschreven en je steekt er wat van op.

    Fijne vakantie iedereen

    en Kitty knap hoe defect, tegenvaller een blog oplevert. Dus die halve dag heeft toch wat opgeleverd :)

    • Gos ja, Rechter Tie. Wel van gehoord, nooit geprobeerd. Ga ik doen. Jason Goodwin ken ik niet, ook leuk. Ik lees wel graag (zogenaamd) historische detectives over de Middeleeuwen en de Romeinse tijd – mits goed geschreven.
      – The unquiet bones van Mel Starr (weet niet if deze titels vertaald zijn ,ik lees alles in het Engels) (lichtvoetig)
      – The wolves of Savernake, Edward Marston (lichtvoetig)
      – de Sister Fildema boeken van Peter Tremayne
      En er is een hele leuke reeks over het Romeinse rijk, maar ik kan even niet op de naam van de schrijver komen.

      De allerbeste historische detectives/thrillers/heel eiogen genre eigenlijk die ik ken zijn The Coffee Trader en The Paper Conspiracy van David Liss. De eerste gaat over een joods milieu in het 17e-eeuwseAmsterdam en het tweede over het opkomen van de beurs in Londen begin 18e eeuw. Vooral die koffiehandelaar is een enorm goed boek.

  • Goeie ouwe Sugru :) Dank voor de leestips. Ik heb genoten van de luisterboeken van George Orwell in de Audible-app. Orwell deed gedegen praktijkonderzoek voordat hij ging schrijven. Hij vocht zelfs vrijwillig mee in de Spaanse burgerlog. Voor mij een held.

  • Als er nog eens iets van Apple kapot is, dan is JSL in Den Haag een aanrader. Ze zijn enorm behulpzaam en hebben altijd mijn spullen weer kunnen fixen. Fijne vakantie!

  • Mijn lelijke, zwarte toestenbord is al zo oud dat sommige letters vervaagd zijn. Gelukkig kan ik blind typen.

    Ik vind het schandalig dat er nog geen betere regelgeving is die bedrijven dwingt om spullen te maken die te repareren zijn. Ik geloof dat de EU daar wel mee bezig is maar dat had al veel eerder gemoeten.

    Fijne vakantie!

  • Apple profiteert van zijn (oude) fans, en dat is niet cool. Ze wéten dat we geen pc willen. Ik werk sinds 1994 (!) met Mac. Toch denk ik er regelmatig over om uit protest te switchen naar een pc. Maar ook ik ben zo aan het merk gehecht dat ik het waarschijnlijk toch niet doe. En daar rekenen ze op. Héél uncool eigenlijk. Mijn MacBook Pro is 3 jaar. Het toetsenbord is rommel. De a en de s gebruik ik het vaakst, die zijn er al afgeveegd. En de e wordt de laatste weken vaak een ee. De x doet het voorlopig prima.

    Ik ga eindelijk eens een account aanmaken op Goodreads.

    Fijne vakantie*.

    * Meteorologische waarschuwing: rotweer in België. Véél regen.

    • Uncool is zacht uitgedrukt. Ze wéten dat we geen pc willen, ja, daar zit het hem in.

      ‘Companies like Apple have long since figured out that addressing the needs of a small segment of the market (the most valuable customers) can prove immensely profitable. Although such vendors may own very small slices of the market, the segments that they service are the most lucrative by far.’ >> Dat is de uitleg, in een artikel dat trouwens zo begint dat ik denk: hee, hij heeft een geweten. Maar nee, dan gaat hij juist uitleggen hoe slim Apple is. https://taprun.com/articles/what-the-market-will-bear

      Apple doet wat Big Pharma doet. Mensen die klem zitten het vel over de oren trekken.

  • Heerlijk, lees/luistertips. Britse supervoorlezer: Stephen Fry. Tijdens de slapeloze menopauze heb ik alle Harry Potterboeken van hem geluisterd. Hij heeft een hele leuke historische podcast: Stephen Fry’s 7 Deadly Sins.
    En ken je Kate Atkinson? De Jackson Brodie serie (5 boeken) is fijn vakantievoer.

  • Leuk blog weer.

    Als je graag spannende / intrigerende verhalen luistert, heb ik nog een heerlijke vakantietip: The Missing Cryptoqueen van BBC Sounds.

    Luister de trailer, en je bent verkocht (of niet): https://www.bbc.co.uk/sounds/brand/p07nkd84

    Ik heb niks met podcasts, maar deze is echt niet te vergelijken met al die commerciële crap. Topkwaliteit.

    Fijne vakantie!

Leert je belachelijk goed zakelijk bloggen