Leert je belachelijk goed zakelijk bloggen

10 manieren om een echtelijke ruzie te laten escaleren (in no time)

– Ha, schat, ik ruik het al: boerenkool met worst.
– Hm.
– Lekker.
– Boerenkool. Ja. Maar geen worst.
– O? Waren ze op?
– Nee, we doen geen vlees meer.
– … Jíj niet, bedoel je. Wat heb je er dán bij?
– Soja. Heel lekker. Gerookt, en gemarineerd in-
– Ja, hállo, sojabrokken. Jezus. Dat jíj nou zo nodig alle maatschappelijke ontwikkelingen altijd meteen op jezelf moet betrekken. Wat is er mis met een rookworstje af en toe? Mijn collega’s vliegen de hele wereld over, hoor, en ik doe alles op de fiets. Doe me een lol.
– Vlees eten is één van de eerste dingen die-
– O ja? O ja? En zal ík eens zeggen wat nou echt zou helpen? Als ze alle vrouwen zouden verbieden om de hele tijd nieuwe kleren te kopen.
– Nou zeg, ik koop al haast niks meer en… (Enzovoorts)

ruzie escaleren– Ha.
– Hee. Jij bent lekker vroeg.
(Zoen)
– Nasi?
– Yep. Hoe was je dag?
– Saai. Jij?
– O, gewoon. Van alles. Ik heb de schuur een beetje opgeruimd.
– O?
– Ja, ik struikelde overal over. Ik dacht: ik zet even wat dingen aan de kant.
– De schuur. Maar je hebt toch niks weggegooid, hè?
– Nee hoor. Nou ja. Een paar dingen die echt héél erg in de weg stonden.
– Wacht even, je hebt toch niet aan mijn houten kist gezeten?
– Nou… (Enzovoorts.)
hoe maak je ruzie– Berend.
– Hm?
– Schat. Je trekt het dekbed van me af.
– O, shit, moet je me dáár voor wakker maken?
– Ja, sorry, maar ik heb het koud.
– Karin.
– Hm?
– We nemen allebéí een dekbed.
– Wat?
– We kopen twee eenpersoons dekbedden. Dan kan ik eindelijk doorslapen.
– O, Bérend.
– Wat?
Je wil me niet meer bij je.
– Nee, ik wil niet dat je me elke nacht wákker maakt.
– Maar we zijn toch getrouwd? Dan neem je toch geen eigen dekbed? (Enzovoorts.)

waarom ruzie uit de hand loopt

– Lekker, hè, even zonder kinderen.
– Ja, wordt leuk. Zie ik Conrad ook weer ’s.
– Hier moet je naar rechts.
– …
– Koen, het is dáár hoor. Rechtsaf.
– De Tomtom zegt van niet.
– Daarom heeft niemand een TomTom. Ik ken het hier. Het is díe weg daar.
– Laat mij nou maar.
– Koen, we komen te laat.
– Natuurlijk niet. Ik rij al 32 jaar auto, ik weet heus wel wat ik doe.
– Maar we rijden nou al een hele tijd verkeerd en de kerk is dáár. Als je het niet gelooft, vraag het dan even aan die mevrouw.
– Je wéét dat ik nooit de weg vraag. Als jij nou eens keer je mond hield… (Enzovoorts.)

voorbeelden van ruzies

– Wacht even, wacht even. Ik wil wél een feest.
– Kan toch?
– Een gróót feest.
– Okee.
– In de lente.
– Eh.. okee.
– En ik wil ook een koets, ja, kijk niet zo. Met echte paarden. Daar droom ik al van sinds ik klein was.
– Als het moet.
– En ik wil gewoon ouderwets een witte jurk.
– Hm.
– Met zo’n wijde rok. Met kant enzo. En jij in driedelig pak. Zwart. Met een wit vest.
– Wat?
– En een vlinderdas?
– Jezus, nou heb ik genoeg van je gezeik. Weet je wat? We gaan helemáál niet meer trouwen. (Enzovoorts.)

ruzie man en vrouw

– Eh..
– Hmmmmm.
– Eh.. (zucht).
– Hmmmm?
– Niet doen.
– Wat ben je toch een lekker wijf.
– (Zucht)
– Wat?
– Sorry hoor, maar eh..
– O, godverdomme, ‘t is ook elke keer… (Enzovoorts).

ruzie in literatuur

– Nieuwe tas?
– Hm-hm.
– Duur?
– Jeetje, wat een vraag. Vind je hem léúk?
– Gaat wel. Is het design of zo?
– Eh.. het is gerecycled.
– O, tweedehands dus.
– Nou, tweedehands, tweedehands. Nieuw gemaakt van oude vrachtwagenzeilen.
– Maar wat kost zoiets nou?
– Het is mijn eigen geld, hoor.
– Nou?
– (Kuch). 220 euro.
– Wat? Voor een stinkend oud vrachtwagenzeil? (Enzovoorts)

echtpaar maakt ruzie blog

– Gaat goed? Hier is een witte wijn.
– Ja joh. Best uit te houden.
– Wie was dat?
– Wie?
– Die vent die daar wegloopt.
– O…
– Waar je net de hele tijd mee stond te praten.
– Gewoon, van ‘t werk.
– Zag er heel geanimeerd uit, anders.
– Ach.
– Je zag in elk geval niet dat ík de hele tijd naar je stond te zwaaien.
– Richard-
– Is toch zo?
– Je moet ook niet de hele tijd zo op me létten. Doe effe normaal. Ga zelf wat leuks doen.
– Nou zeg. Alsof jij vorig jaar niet… (Enzovoorts.)

ruzie escaleren

– Eigenlijk wil ik liever naar Spanje.
– Kan ook.
– Voorseizoen. Nemen we een arrangementje.
– Mij best.
– Zeker weten?
– Ja, joh. Kies jij het maar een keertje uit, ik heb het al zo vaak uitgezocht.
– Maar dat vind ik ook wel fijn, hoor.
– Ja, dat weet ik.
– Als jij het uitzoekt.
– Ja, dat wéét ik. Daar heb jij nooit zoveel zin in.
– Nou. Jij bent er gewoon béter in.
– Vind je wel makkelijk. Ik ken jou.
– Bedoel je soms dat ik lui ben? Moet je kijken wat ik hier in huis allemaal doe, terwijl jij… (Enzovoorts)

ruziënd echtpaar

– Zeg, dat blog van jou hè?
– Hm?
– Van vorige week. Dat was toch wel verzonnen, hè?
– Even denken.
– Dat ging niet over mij, toch?
– O, wacht, nu weet ik het weer. Nee, hoor.
– Al mijn collega’s lezen het.
– Echt? Cool.
– Nee, serieus. Ik wil niet dat je echte dingen over mij schrijft.
– Ik zou niet durven.
– Ik heb me er al lang geleden bij neergelegd dat ik met een schrijfster getrouwd ben-
– Nou zeg, doe niet zo bombastisch. Een schrijfster. Dat is wel een érg groot woord.
– En schrijvers halen hun inspiratie nou eenmaal uit hun omgeving. Okee. Okee. Dat accepteer ik. Maar er zijn grenzen. Ik wil niet dat ons seksleven op jouw blog komt.
– Zeg hoor ‘s, nou moet je ophouden, alsof ik dat óóit zou doen. En bovendien, ik kan zelf wel bepalen- (Enzovoorts).

10 ruzies fictie

tips voor beter bloggen

Over Kitty Kilian

Kitty Kilian

Schreef voor NRC Handelsblad, gaf les aan vakopleidingen Journalistiek. De Blogacademie sinds 2011. Delicate as a hand grenade.

Cursussen:
Blogbasics
Blogpro
Koppen maken
Karakter & Dialoog
Little Black Dress

42 comments

  • ‘Ik knap er echt van op.’
    ‘Als je maar weet, dat ik er ontzettend op afknap.’
    ‘Als ik dat niet doe, heb je de rest van de middag niets aan me.’
    ‘Je kan het wel een powernap noemen, maar het is gewoon een middagdutje voor oude lullen.’
    ‘Alsof jij zo fris en fruitig bent. Ik mag ‘s morgens niet eens de badkamer in als jij je nog niet hebt opgetut.’
    ‘Gaan we zo beginnen? Vergeet vooral je kunstgebit niet uit te doen voordat je gaat powernappen.’
    Enzovoorts 😉

  • Lieve Kitty, wil jij mijn blog niet overnemen? Ik kan maar weinig schrijven over mijn clienten, anders durven ze niks meer tegen me te zeggen. Dit hoor ik dus, elke keer, dat ik naar een incident uit de afgelopen week vraag… Dank weer! Grinnikend achter de PC :)

  • Ik hoef het niet te weten hoor, welke van deze discussies echt plaats vonden. We kunnen gewoon doen alsof ze allemaal verzonnen zijn :-)

  • Hahaha.

    “Of course I want to kill you,” said Skulduggery. “I want to kill most people. But then where would I be? In a field of dead people with no one to talk to.” ― Derek Landy, Kingdom of the Wicked.

    “Are you an idiot, or an idiot?’ Gargarin hissed. ‘The first one. I really resent being called the second.” ― Melina Marchetta, Froi of the Exiles.

      • Inderdaad.
        Genre: Children’s fantasy.

        Derek Landy writes the Skulduggery Pleasant series because getting a proper job is so overrated.

        https://en.wikipedia.org/wiki/Derek_Landy

        Ook te vinden via http://dereklandy.blogspot.com

        O ja, haal die andere comment maar weg… dit is het origineel:

        “Low? What are you talking about?”
        “If we had stayed in Zurich, you’d still be a surgeon.”
        “And you’d be a photographer.”
        “That’s a silly comparision to make,” said Tereza. “Your work meant everything to you; I don’t care what I do, I can do anything, I haven’t lost a thing; you’ve lost everything.”
        “Haven’t you noticed I’ve been happy here, Tereza?” Tomas said.
        “Surgery was your mission,” she said.
        “Missions are stupid, Tereza. I have no mission. No one has. And it’s a terrific relief to realize you’re free, free of all missions.”

        THE UNBEARABLE LIGHTNESS OF BEING – Milan Kundera. 1984.

          • Tja Kundera… het staat er echt. In het boek, Of het zo in de film is gebruikt blijft de vraag.

            Wat vind jij trouwens goede dialogen in de Nederlandse literatuur?

            Dat die Engelsen en Amerikanen het kunnen is wel duidelijk…

            • Ik ben niet kapot van Kundera. En over goede Nederlandse dialogen in boeken moet ik even nadenken. Ik lees weinig Nederlands. We hebben een paar hele goede schrijvers met rotonderwerpen of een onprettige sfeer – Grunberg, Roosenboom bijvoorbeeld. Die lees ik om die reden niet. Koch is goed maar vaak ook erg navrant. Wierenga vind ik goed maar zijn dialogen zijn me niet speciaal bijgebleven. Er zijn veel boeken waar ik niet doorheen kom, het eerste boek van Buwalda bijvoorbeeld. Dus ja. Bijna al mijn voorbeelden zijn Engelstalig.

              • Koch navrant, grappig dat je dat zegt.

                Wat vind je van dit:

                Marion Pauw in Grijs Gebied:

                “Heb je het gelezen?” vroeg Ans ongeduldig.”nou d’r staat niet echt veel nieuws in, vind je wel? Wat dat betreft heb je niet veel aan de krant Ik zal zo eens kijken op internet of ze de dader al hebben gevonden. Het is toch een rotidee dat die man nog vrij rondloopt Ik had het er vanochtend met Mia over, die durft bijna niet meer alleen de straat op.”
                “Alsof iemand dat ouwe wijf zou willen verkrachten”, zei Albert.
                “Hoe bedoel je?” Vroeg Ans. “Mia is net zo oud als ik.”
                “Je bent zestig mens.” zei Albert.
                Ans gaf hem een tik tegen zijn achterhoofd. “Waarom zouden vrouwen van zestig niet aantrekkelijk kunnen zijn? Het is dat jij al zo lang aan mij gewend bent dat je het niet meer ziet, maar geloof me dat nog heel wat mannen zich omdraaien op straat als ik langsloop. Vanochtend op de markt nog. Ik stond bij de groentekraam…”
                “Hou je kop nou es!” zei Albert. “Ik kan niet meer tegen dat geouwehoer van jou.”
                Ans snoof verontwaardigd en rukte de krant uit zijn handen, waarbij de bladzijde die hij aan het lezen was doormidden scheurde.
                Albert keek naar het stuk papier in zijn handen. ‘Dankzij het doortastende optreden van een voorbijganger’ las hij weer.

                • Ja. Geestig. Loopt een beetje te erg uit de hand, vind ik alleen. Maar het einde van het citaat is weer grappig. Dat doortastende optreden.

                  Ja, ik lees misschien te weinig Nederlands.

                  • Tja, maar wie leert je schrijven. Saskia Noort of Marcel Möring? Beiden hebben wel aardige dialogen.

                    Die tip van jou: ‘Bird by Bird’ van Anne Lamott blijft staan. Net als ‘How to write a Mystery’ van Larry Beinhart.

  • En zo komt het toch nog goed.
    -Je hoeft ze niet allemaal voor te lezen hoor.
    -JAWEL nog twee. Ik ben bij acht.
    -uhh…..
    -………..
    Na een peinzende stilte, was het lachen om de herkenning. Het gras is dus nergens groener.

    Write-like-Kitty-wannabee :-)

    • Hij wou ze niet meer horen! Stop dan! ;-)

      Nee, het gras is nergens groener. Daniel Lohues heeft daar een mooie tekst over. Vrij samengevat: Ieder heeft zijn kruis te dragen – sommgen een licht kruis, anderen een zwaar. Maar als je mensen dan voorstelt om te ruilen willen ze toch hun eigen kruis houden.

      Toen ik dat nummer voor het eerst hoorde was ik stomverbaad – nooit over nagedacht, maar het klopt.

  • 3 herken ik. Ik stelde de aparte dekbedden voor, mijn man voorspelde het einde van ons huwelijk. I took my chances. Tot nu toe zijn we nog samen, maar mocht het fout gaan: de aparte dekbedden waren het begin van het einde.

  • ‘Ik wil een heg van Forsythia’
    ‘Wat?’
    ‘Forsythia, je weet wel, met die gele bloemen. Je ziet ze nu overal bloeien.’
    ‘Dat zijn van die rare slungelige planten, die krijg je nooit mooi in vorm gesnoeid. Bovendien zijn ze in de winter kaal. En ze hebben geurloze bloemen waar ik nog nooit een bij op heb zien vliegen.’
    ‘Maar die kleur geel vind ik zo mooi!’
    ‘Als je gele bloemen wil, doe dan Berberis verruculosa. Die kun je snoeien, blijft ‘s winters groen, geurt en de bijen houden ervan.’
    ‘Jij ook altijd met je bijen.’
    Enzovoort.

Leert je belachelijk goed zakelijk bloggen
Herstel wachtwoord
Geef je e-mail adres. Een nieuw wachtwoord wordt verzonden.