Leert je belachelijk goed zakelijk bloggen

Dat zeg ik. Sokkenbrei-machines

Zeg.
Even onder ons.

Ik wéét dat wij een afspraak hebben, jij en ik: ik lever elke twee weken een blog. En geen gesodemieter.

Onze afspraak is wat mij betreft heilig. Daar komt niks tussen. Nooit.

Dus

Ik heb het geprobeerd, vandaag. Echt echt echt. Ook al schijnt de zon. Ook al ben ik nét klaar met een cursus, en ben ik in een soort vakantiestemming.

Maar damn

Het lukt niet. Mijn hoofd staat naar hele andere dingen. Naar sokkenbreimachines.

Pardon?

Sokkenbreimachines.

Ik heb dat soms: obsessies. Dat ik opeens alleen nog maar álles wil weten over – nou ja, sokkenbreimachines.

sokkenbreimachine AutoKnitter
Auto Knitter, Canadees, begin 20e eeuw. Links de open cilinder met enkel rechte steken (je ziet de binnenkant van de sok)

Geen idee meer waar ik er voor het eerst één zag. Pinterest? Youtube? Maar het was liefde op het eerste gezicht – eigenlijk was het net zoals toen ik meneer Blogacademie*) ontmoette.

Die machientjes zijn nét zo knap. Nét zo slim. Nét zo praktisch. En nét zo negentiende-eeuws. En je kunt er nog wat mee ook.

Precies, ja. Sokken breien.

sokkenbreimachine
Ander merk. De klep bovenop levert de averechte steken, dus ribbels. Die klep heet een ribber.

Het valt niet mee, zo’n obsessie

Je ziet alleen nog maar sokken. De sokken van de minister-president (notagrijs). De sokken van John Bercow (schreeuwerig). De sokken van Gerrit Hiemstra (hemelsblauw).

En dan nog alle sokken die je níet kunt zien

Die zijn het ergste.

Welke sokken draagt mevrouw Macron thuis? Wat heeft Xi Jinping in zijn sokkenla? Zijn pijpen zijn zo lang dat je alleen maar kunt gissen. Rodeboekjesrood? Of toch net zo bruin als het tropisch hardhout dat zijn maten nu al jarenlang kappen in Mozambique, je weet wel, waardoor de waterschade van orkaan Idai deze maand zo groot was?

sok op sokkenbreimachine Legare
Blauwe sok. ook leuk. Machine: Legare

Je staat er niet bij stil

Maar bijna iedereen draagt sokken. En ál die sokken moeten gebreid worden.

Dat vergéét je gewoon. Want een sok is een nederig ding. Maar als je alle steken bij elkaar optelt is hij opeens immens. En als je álle steken van álle sokken uit de hele wereld achter elkaar zou leggen, dan kon je daar 5,26 keer van op en neer naar Mars. Makkelijk.

Ongelofelijk, toch?

En dat speelt zich allemaal af terwijl wij chips zitten te eten bij de Brexit-comedy (het derde seizoen is wel wat ongeloofwaardig, trouwens).

Maar waarom een machine, zeg jij. Ze liggen toch gewoon in de winkel?

Ja, duh.

Alles ligt in de winkel. Je kunt ook kant-en-klare pannenkoeken kopen. Maar daar is toch niks aan?

Je moet ze zelf bakken. Net zoals je je eigen bed timmert. En zoals je je eigen trouwjurk naait. Kom op, zeg. Béétje creativiteit graag. Je doet toch nog weleens wat anders dan de hele dag swipen op je iPhone?

Kijk dan: ze hebben iets magisch

Die vroeg-twintigste-eeuwse, smeedijzeren machientjes die in een wip een sok uitspugen. Zonder stroom. Watch:

Ik kan er geen genoeg van krijgen.

Bovendien: ze geven mijn leven een Nieuw Doel. Ik mag wel zeggen: een Nieuwe Toekomst. En een doel hebben in de toekomst voorspelt meer levensgeluk bij ouderen.

Je kunt dus wel zeggen dat het van levensbelang is, zo’n machine.

Ik heb er één besteld

Daarmee ben ik er natuurlijk nog niet. Ik heb een tafel nodig die niet omkiepert – die machines zijn loodzwaar.

Ik heb houten klossen nodig. Garenwinders. Sokkenwol. Tangetjes. Naalden. Patronen – alleen al de oneindige hoeveelheid mogelijke hielafwerkingen. Verrukkelijk.

En dan zijn er sokkenbreifora en sokkenbrei-societies. En de historische gegevens zijn nauwelijks ontsloten. Er is nog voor járen werk.

Ik bedoel maar. Ik ben voor de rest van mijn leven onder de pannen.

sokkenbreimachines in werking
Vrouwen aan het werk met sokkenbreimachines

 

*) Meneer Blogacademie is een neef van Mr. Tekstbestendig. Ook hun echtgenotes staan op goede voet met elkaar.

tips voor beter bloggen

Over Kitty Kilian

Kitty Kilian

Schreef voor NRC Handelsblad, gaf les aan vakopleidingen Journalistiek. De Blogacademie sinds 2011. Delicate as a hand grenade.

Cursussen:
Blogbasics
Blogpro
Koppen maken
Karakter & Dialoog
Little Black Dress

46 comments

  • Wat geweldig, dat filmpje. Ik heb ook ademloos zitten kijken, maar begreep niets van die hiel en van die teen. Dat ging opeens heel snel. En ik snap de urgentie om ook zo’n ding aan te schaffen. Een gewone breimachine is ook zo leuk. Succes met je nieuwe hobby/uitdaging/ergernis.

    • Haha, dat gaat me wel lukken hoor. Moeilijke dingen leren is juist leuk. De hiel en de teen maak je op exact dezelfde manier. Je zet de helft van de naalden omhoog (die doen even niet mee) en aan de andere kant ga je minderen en dan weer meerderen.

  • Man, man, man, de Brexit-soap opera. Het wordt steeds spannender, en tegenwoordig krijgen we iedere dag een paar nieuwe afleveringen. Gebeurt er eigenlijk nog wat anders in de wereld?

    Misschien moet ik ook maar sokken gaan breien …

    • Haha, net nu ik al weken vind (en merk) dat de huidige sokken gewoon niet zo goed meer zijn als vroeger ;) Kunnen we sokken bij je bestellen? Ik had me al zitten afvragen of zelf breien een oplossing zou zijn. Ludiek en leuk filmpje 🙃

      • Ja, zelf breien is een oplossing. Maar ik kan het niet, met mijn RSI. Met zo’n machientje kan het wel. Ik heb ongelofelijk veel gebreid, vroeger. Heerlijk, wol, kleuren, patronen, techniek. Welke maat heb je? ;-)

        • 39 :) ik ben serieus geinteresseerd in hoe t werkt en of t makkelijk is. Ben nu bezig met leerbewerken en wil meer en meer met de hand kunnen/gaan maken. Keep me/us posted!! Super gaaf.

          • Ik ga er niet nog een keer over bloggen. Te weinig raakvlak met schrijven ;-) Maar kom langs als ik hem binnen heb en als ik genoeg heb geoefend. Ik heb er nu ook één, maar die is helaas niet goed. Ik kan je inmiddels wel precies vertellen wat je wel en niet moet hebben, en bij wie je zeker niet moet kopen.

            Het is niet moeilijk, maar je moet het wel even leren. En de leercurve is steil. Dus het kost wat frustratie in het begin. Maar ja, geeft niks, toch? Werken zonder ribber is veel makkelijker dan met.

            Ik heb een Pinterest board met nuttige links en de handigste filmpjes staan in mijn youtubelijst CSM (Circular Sock knitting Machine). Ik verbaas me over hoe slecht de informatie erover is geordend. Eén goede site en klaar ben je, maar die bestaat niet. Je moet alles bij elkaar sprokkelen. Waarschijnlijk omdat de meeste mensen enthousiast beginnen, maar natuurlijk weet je alles na een tijdje en waarom zou je het dan nog verder opschrijven? Kortom er zit veel kennis op allerlei plekken, maar mensen houden die voor zichzelf omdat ze aan de verkoop van machines verdienen, of ze hebben geen sjoege van websites maken en informatie ontsluiten.

            Het valt al niet mee om uit te vinden wanneer de eerste CSM’s nou gemaakt zijn – tweede helft 19e eeuw kennelijk.

            Ik stuur de handigste links die ik vind nu maar door naar verschillende plekken waar liefhebbers de tijd nemen om websites bij te houden.

  • Gemak dient de mens. Mijn Oma heeft duizenden paren sokken gebreid. Voor baby’s en grote mensen. Dit had ze moeten weten.

    Ik ga dit eens even op me in laten werken. Want helemaal waar dat de sokken van tegenwoordig knellen en maar één seizoen meegaan. Ach ja, de hele wereld wordt beter van Do-It-Yourself.

    Nu nog een blogbreimachine.

    • Ja. Zulke oma’s. Ik kan helaas niet meer breien door mijn RSI – al jaren niet meer. Vandaar waarschijnlijk ook mijn grote vreugde. Ik heb waanzinnig veel gebreid altijd.

  • Geweldig zo’n machine! Mijn moeder breide ze zelf. Net als handschoenen en truien en sjaals. Maar begrijp dat je dat niet meer kan. En dit gaat volgens mij veel sneller. Tijd voor van die mooie blauwe blogsokken? In jouw huisstijlkleur met een klein wit randje? (Maat 40 graag)

  • Soort superpunniken. En ik maar denken dat alle vrouwen vroeger met 4 pennen (Nederland) of 5 pennen (Zwitserland) de sokken voor hun kroost en man breiden. Zijn er gewoon machientjes.

    • Dat deden ze óók. Ik ben nog op zoek naar een fatsoenlijk historisch overzicht. Maar in de VS en Canada (of misschien alleen Canada) deelde het Rode Kruis tijdens WWI sokkenbreimachines en wol uit. Iedereen breide, als je de propaganda moet geloven. Ik weet niet of er in Nederland en Europa destijds ook zoveel Europese merken als Wikuna, Viktoria, Imperia enz. verkocht zijn.

    • Een Auto Knitter, via E-bay. (De eerste foto in het blog). Daar staan er altijd een paar aangeboden (veelal Canadese). Schrik niet, ze zijn duur, want zeldzaam en meestal helemaal gereviseerd. Je moet ze over zee laten vervoeren en invoerrechten betalen. Reken op 1500 euro.

      Dus het beste kun je er een erven. Het stikt van de verhalen van mensen die er ergens één op zolder vinden, helemaal verroest en vastgelopen. Mensen die een beetje technisch zijn en die een werkbank hebben en kunnen lassen eventueel krijgen zo’n machientje dan vaak toch weer aan de praat.

      Ook zijn er mensen die tegenwoordig onderdelen printen met 3D printers. Je kunt nu kunststof cilinders en ribbers kopen, bijvoorbeeld. Dat schijnt nog veel beter te werken dan metalen ook.

      Maar het is ontzettend moeilijk om informatie te vinden, alles is verbrokkeld. Je vindt veel via Ravelry en de beste Europese plek die ik vond via een tip van iemand op Marktplaats is een Duits forum vol liefhebbers en techneuten.

      Als je er ooit een wil kopen, mail me dan even. Voor damessokken wil je een 60 naalds cilinder en voor heren vanaf 72 naalden. Plus een bijpassende ribber voor avarechts.

  • O, geweldig. Dat je dat kunt bedénken. Dat is toch ongelooflijk briljant!
    Mijn oma was overigens ook een sokkenbreimachientje. Met 11 broers in het Drenthe van begin vorige eeuw was dat wel nodig. Als we dan zeiden “Oma, brei toch eens een mooie trui!”, dan vond ze dat te moeilijk. Sokken, sokken, sokken!

Leert je belachelijk goed zakelijk bloggen
Herstel wachtwoord
Geef je e-mail adres. Een nieuw wachtwoord wordt verzonden.