Leert je belachelijk goed zakelijk bloggen

De angst van de blogger

angst van de blogger

‘t Is raar.
Hoe langer ik blog, hoe minder ik wil zeggen.Dat zit zo.

Bloggen is een nieuwe vorm. Het is een vrij genre. Iedereen kleedt het zelf in.

Voor mij is het half column, half essay. Soms heel persoonlijk. Als schrijver balanceer ik tussen ijdeltuiterij en betweterigheid. Ik vertel immers geen verzonnen verhalen, maar observaties uit mijn eigen leven, of observaties over bloggen en online zaken doen.

En dat met aplomb

Anders werkt het niet.

Het spannendst om te schrijven zijn de persoonlijke posts. Die zijn pas interessant als je taboes doorbreekt. Maar het vreemde is dat het, zodra je ze neerschrijft, al geen taboes meer blijken. Want het blog verandert vooral de schrijver zelf.

Een voorbeeld

In 2013 schreef ik voor het eerst over mijn tics. De nacht voor publicatie lag ik wakker. Maar er gebeurde niks. Behalve dat ik in één klap van mijn schaamte af was.

En ik ben niet de enige die bang is. Ik merk het ook aan mijn cursisten: eerlijk over jezelf schrijven is een hele stap. Die eerlijkheid zit hem soms in kleine dingen.


Nee hè. Ben ik ineens toch zo’n moeder.


Die in de stress schiet als haar kind moet trakteren.


Mijn eisenlijst is lang. Ik wil dat de traktatie gezond is. En geschikt voor alle kinderen. Dat betekent zonder gluten, lactose of noten. Als er een cadeautje bij zit, dan graag iets wat duurzaam geproduceerd is. En misschien wel het allerbelangrijkste: ik wil dat de traktatie er leuk uit ziet. Pinterestwaardig als het even kan.


(Lees het hele blog)

In Pinterestwaardig, ja.

En is die stap eenmaal genomen, dan wil je méér. Meer leugentjes ontmaskeren. Meer echt zijn.

Voor de schrijver is bloggen boeiend als het hem persoonlijk verder helpt

In zijn ontwikkeling. Als schrijver, als mens.

Voor de lezer geldt hetzelfde

We lezen romans om te leren hoe anderen hun leven leiden. Hoe ze hun echtelijke problemen oplossen, of hoe ze rijk worden. Hoe ze een doel in hun leven vinden – in 80 dagen rond de aarde vliegen in een luchtballon, na jaren van loodzware training de Olympische spelen winnen, kinderen krijgen. Hoe ze overeind blijven in een oorlog. En zelfs hoe ze sterven.

We hongeren doorlopend naar verhalen – om ons te kunnen voorstellen hoe het zou zijn. En om onze geest te prikkelen.

We lezen blogs om dezelfde reden.

En tijdschriften. En kranten. En film, tv, enzovoorts.

De lezer leert passief, de schrijver leert actief

Maar er is een einde aan de leercurve. Na een tijdje went het afpellen van de kleine dagelijkse leugens en schaamtes.

Je hebt het blog er niet meer voor nodig.

Het is een gewoonte geworden.

 

tips voor beter bloggen

Over Kitty Kilian

Kitty Kilian

Schreef voor NRC Handelsblad, gaf les aan vakopleidingen Journalistiek. De Blogacademie sinds 2011. Delicate as a hand grenade.

Cursussen:
Blogbasics
Blogpro
Karakter & Dialoog
Little Black Dress

56 comments

Leert je belachelijk goed zakelijk bloggen
Herstel wachtwoord
Geef je e-mail adres. Een nieuw wachtwoord wordt verzonden.