De beste manier om comments op je blog de nek om te draaien

blog comments such a nuisance

Een blog zonder comments is dood.

Echt?

Echt.

Een blog zonder comments is éénrichtingsverkeer.

De Mona Lisa zonder toeristen.

De minister-president zonder camera’s.

Joe Speedboat vóór het stuk van Maarten Dessing.

Zo’n blog is goed, misschien

Maar het is er leeg. Dus als twijfelende bezoeker kijk je éérst nog even verder.

Sterker: bij de beste blogs zijn de comments interessanter dan het blog zelf.

Ze vullen aan, spreken tegen en geven argumenten waar de schrijver niet aan dacht.

De lezers denken actief mee.

Ik heb het over de beste blogs

Daar zijn er niet veel van.

Een geweldige discussie was er deze week op het online marketingblog van Mark Schaefer, over Copyblogger’s beslissing om het commentaar te sluiten.

(Copyblogger is één van de nestors van content marketing.)

commentaar krijgen op je blog

De keuze van de foto is trouwens bizar: twee mensen in gesprek, als illustratie bij een besluit om de conversatie te beeindigen.

Copyblogger’s Sonia Simone – hier in een interview – legt uit dat blogcomments hun waarde hebben verloren: discussies vinden nu plaats op social media. Dáár kun je dus veel makkelijker nieuwe lezers aantrekken dan op je eigen blog.

Schaefer trekt dat in twijfel:

Belangrijkste bezwaar van Schaefer

Belangrijkste bezwaar van Schaefer

Nou is die Schaefer een marketing-man

Zijn eerste vraag is dus: is het zakelijk gezien slim?

Does it make business sense?

Does it make good business sense?

Dáárom heb ik soms een hekel aan marketers.

Er is verdorie nog wel méér in de wereld dan good business sense.

Betrouwbaarheid. Gulheid. Iets doen omdat je ervan geniet.

Het belangrijkste voordeel dat hij ziet is dit:

link juice

link juice

De commentatoren onder de post zijn verdeeld.

(Zelf sta ik er ook bij, als nieuwsgierig Aagje, want ik was toevallig net ter plekke toen een editor van Copyblogger zich in de discussie begon te mengen. Laten we wel wezen: het blog van Schaefer is invloedrijk. Dáár wil je als Copyblogger de opinie wel beïnvloeden.)

Verschillende mensen wijzen er op dat Copyblogger allang geen blog meer is, maar een magazine.

trade magazine

trade magazine

En ja, wie een abonnement neemt op de blogupdates van Copyblogger ziet tegenwoordig dit:

een rss-feed om de abonnees te administreren: Copyblogger is niet langer geïnteresseerd in emailadressen van lezers. Alleen van mensen die zich inschrijven voor de gratis Mycopyblogger community - waar ze continu een upsell krijgen aangeboden naar betaalde diensten

een rss-feed om de abonnees te administreren: Copyblogger is niet langer geïnteresseerd in emailadressen van lezers. Alleen als ze zich inschrijven voor de gratis Mycopyblogger community – waar ze een upsell krijgen aangeboden naar betaalde diensten

In de discussie komt Copyblogger’s Jerod Morris daar ook rond voor uit:

lezers moeten meteen door naar Mycopyblogger, en zo naar de upsell Authority

lezers moeten door naar Mycopyblogger, en zo naar de upsell Authority

Nou èn, vraag jij, who cares?

I care.

Het is een ethische beslissing voor een voorloperblog om het commentaar af te schaffen.

Niet dat Mark Schaefer zíjn commentaar snel zal sluiten, of ik het mijne, of jij het jouwe.

• Comments zijn waardevol als aanvulling op een post

• Comments zijn de makkelijkste manier om met de schrijver van een post van gedachten te wisselen

• Je ontmoet de meest actieve lezers onder een blog – slechts een páár procent van de lezers reageert online. Dat zijn overtuigde fans, mensen die een uitgesproken opinie hebben over het onderwerp van je post, of collega-bloggers. Het zijn hoe dan ook je meest betrokken lezers. Als schrijver wil je daarmee in gesprek blijven.

Ik moet er niet aan denken dat ik nooit meer comments zou krijgen.

Ik zou het niet volhouden

Ik heb feedback nodig. Steun. Grapjes.

Dat is juist het mooie van bloggen: anders dan vroeger, toen ik voor de krant schreef, krijg ik direct commentaar van lezers.

Wij zijn ook maar gewone mevrouwtjes en meneertjes, die op onze eigen studeerkamers een beetje zitten te typen.

Voor gewone mevrouwtjes en meneertjes als jij en ik zijn comments een teken dat we iets goed doen: het duurde ruim een jaar voordat de Blogacademie méér dan een handjevol comments kreeg. En dat was een zwaar jaar. (Onder comments reken ik ook retweets, Facebook shares enz. Natúúrlijk heeft de discussie zich deels naar social media verplaatst. Zelf laat ik mijn enthousiasme voor een blogpost ook vaker zien met een retweet dan met een comment. Vandaar dat ik de plugin Twitter Mentions As Comments heb geïnstalleerd, om retweets in mijn comment stream te plakken. Mocht je hem ook willen uitproberen: let op de nu benodigde hack, bovenaan de post.)

Brian Clark, de oprichter van Copyblogger, ziet dat anders:

sales

sales

En daar zit natuurlijk de crux

Content marketing heeft als doel bekendheid te geven aan diensten of producten.

Niet door reclame te maken, maar door gratis kennis te delen.

Uiteindelijk is verkoop hoe dan ook een van de redenen.

En Copyblogger, dat sinds Brian Clark in 2006 in zijn eentje begon te bloggen uitgroeide tot een goedlopend bedrijf, is inmiddels zo gevestigd dat het geen goodwill meer nodig denkt te hebben.

Het heeft een heel leger freelance bloggers die de dagelijks wisselende posts leveren.

De contacten die Copyblogger tot vorige week met zijn lezers in de commentaarsectie onderhield, stopt het nu achter een premium wall. In de membersite Authority.

Het is gewoon een nieuw verdienmodel

Ik moet niet zeuren, zou je zeggen. Want zelf heb ik ook een betaalde membersite, voor oud-cursisten.

Dus waarom ben ik zo verontwaardigd?

Uit spijt en naïviteit. Omdat bij Copyblogger, net als bij Facebook en Google en al die apps die onze gegevens blijken door te verkopen, winstmaximalisatie steeds het enige doel blijkt. Zodra de gebruikers niet meer zonder kunnen, veranderen de voorwaarden.

Stel dat jij nou óók van je comments af wil

Wat is dan een verrekt goeie manier om ze kwijt te raken?

Ik heb er één ontdekt.

Vorige week dacht ik: kom, we doen een experiment.

Ik zet mijn héle blogpost in mijn nieuwsbrief, in plaats van alleen het eerste stukje met een lees verder-knop.

Dat zag ik bij allerlei Amerikaanse bloggers, dus kennelijk was het een methode die werkt.

Ik vroeg me nog wel even af of het geen commentaar zou schelen – maar zelf klik ik bij zulke nieuwsbrieven óók altijd snel door naar de website, omdat de opmaak daar lekkerder leest.

Ik heb het geweten

Een paar enthousiaste lezers mailden of ik het alsjeblieft zo wil houden.

En verder daalde het aantal comments en retweets van de post tot een dramatisch dieptepunt.

Toen ik op Twitter meldde hoe slecht het experiment verliep, stuurde Henneke Duistermaat me een link naar een blog dat precies de voors en tegens uitlegt van het wel of niet plaatsen van je hele blog in je nieuwsbrief.

Het kost je comments, bezoek en dus een daling in je Google-ranking

Aangezien de meeste van mijn cursisten via een Google search komen, kan ik me die daling niet veroorloven.

En omdat ik net zo onzeker ben als jij, voel ik me ook niet gelukkig zonder comments en retweets.

Anders dan Brian Clark, die genoeg schijnt te hebben aan het tellen van zijn sales ;-)

 

PS. Het ís mogelijk dat mijn vorige post gewoon super saai was. Maar ik durf het experiment niet te herhalen. Een collega-blogger wil dat binnenkort wel doen. We houden je op de hoogte.

PS 2: Een podcast van Jay Baer met Brian Clark over de veranderingen bij Copyblogger: vanaf minuut 19 gaat het over de comments.