Leert je belachelijk goed zakelijk bloggen

Het is december, dus ik dacht: laten we het eens over iets gezelligs hebben. Grafredes.

grafredeHet is december, dus ik dacht: laten we het eens over iets gezelligs hebben. Grafredes.

Want behalve de uitvaart van de alleenstaande moeder, waarop haar kleuter met zijn vriendjes haar kist moest beschilderen, en ballonnen moest oplaten, alsof het de mooiste dag van zijn leven was, heb ik nooit een vreemdere uitvaart meegemaakt dan die van N.

Of eigenlijk was het vooral één grafrede die opviel

N. was overleden. Zoals op elke begrafenis waren de toespraken een bron van verbazing, vermaak en educatie.

In dit geval was de weduwe populairder dan haar man. Hoewel ze al met pensioen is, loopt ze marathons, is ze opgewekt, kookt ze zalig met verse groenten uit eigen tuin en ziet ze er ook nog eens fantastisch uit.

‘K.’, zei de spreker aan het einde van zijn grafrede: ‘Jij hoeft je volstrekt geen zorgen te maken. Elke man wil jou hebben.’

Er viel een stilte. Toen begon iedereen te lachen.

En dan de kleinzoon die een afscheidsspeech hield over een broodje kaas

Hij was een jaar of twaalf, maar hij stond er als een kerel.

‘Mijn opa’, zei hij, ‘was een man met principes.’ Hij nam een pauze en keek de zaal in.

‘Zoals die keer dat we naar een kaasboerderij gingen. We kregen een rondleiding en toen gingen we een broodje eten.

– Wat wilt u bestellen? vroeg de serveerster.
– Nou, een broodje kaas natuurlijk, zei opa.
– Dat hebben we niet, zei die mevrouw, wel een broodje ham.
– Wat zullen we nou hebben, zei opa, een kaasboerderij zonder kaas? Dan blijven we hier geen minuut langer.

Ik hou de krant in de gaten. Een dezer dagen wordt zo’n jongen minister-president.

‘Ik was eigenlijk altijd een beetje jaloers op mijn broer’

zei een jongen van 15 volkomen onverwacht bij een crematie. ‘Omdat hij veel slimmer was dan ik.’

‘Als ik had geweten dat je die hartaanval zou krijgen, was ik natuurlijk wél mee naar Spanje gegaan’

zei een zoon.

‘Ik had nog 100 euro van je tegoed’

zei een nicht.

‘God, jij had zo’n geweldige smaak. Ik aapte je altijd na’

zei een zus. ‘Deze jurk heb ik vast uit jouw kast gejat.’

‘Ik wou altijd jou zijn’

zei een vriend. ‘Behalve nu, dan.’

 

De tekst van John Cleese’s Eulogy for Graham Chapman (Monty Python-lid), uit 1989, staat hier.

 

tips voor beter bloggen

(Zet je VPN uit als de knop niet werkt).

Over Kitty Kilian

Kitty Kilian

Schreef voor NRC Handelsblad, gaf les aan vakopleidingen Journalistiek. De Blogacademie sinds 2011. Delicate as a hand grenade.

Boek: Stijl. 30 tips

Cursussen:
Blogbasics (beginners)
Blogpro (gevorderden)
Karakter & Dialoog (fictie)
Little Black Dress (huisstijl maken)

35 comments

  • Nieuwbrieven.
    Saai.
    Behalve een paar, waaronder de jouwe.

    Maar dan.

    Een titel die maar 1 optie openlaat. Lezen. Gretig. Nu.

    Prachtige vondst: December – iets gezelligs -grafreden. Die hele tekst deed er niet meer toe maar ook die was de moeite waard.

    Bedankt, ik kan hier nooit overheen met dichten dus dat maakt het allemaal een stuk makkelijker.

    • Het is een simpele tegenstelling, Ludo ;-) Tuurlijk kun jij dat ook.
      Eerlijk gezegd was ik geïnspireerd door een nieuwsbrief van Elja Daee, van vanochtend, die ging over andere dingen om te doen met Kerst dan weeïge plaatjes posten op Instagram.

  • ‘Je was zo eerlijk, je was de meest eerlijke persoon die ik ken’, sprak mijn 16-jarige zoon op de uitvaart van zijn oma, mijn moeder. ‘Daar hadden sommige mensen moeite mee (veelbetekenende en voor iedereen zichtbare blik naar mij). Maar ik kon er alleen maar om lachen.’

  • Grafredes.
    ‘Bedankt! voor wie je voor mij was’ hoorde ik.

    Bij wie werd nou wat gezegd, welke muziek hoorde ik allemaal? Ik ben nog niet zover om dat nog te weten. Het was goed.

    Tante Jo overleed als eerste bijna 97 jr oud. Een kwieke tante die op Kerstdag via beeldbellen al haar nichtjes en neefjes, zestigers gedag zei.

    Op 8 februari tijdens de koudste en gladste dag van het jaar kwamen we bij elkaar om mijn oudste zus, 1 week 69 jr. te herdenken. Dat was de zesde live bijeenkomst die eerste 40 dagen van het jaar.

    Tot nu toe hebben we van 11 familieleden met respect afscheid genomen dit jaar. Het is nu drie december.

    Corona was tijdens die herdenkingen geen onderwerp van gesprek en dat is eigenlijk wel bijzonder in 2021. Wel verdriet, gemis, en altijd wel die lach, die breekt, die het hart lucht geeft en daarna ook leert ademhalen.

    Ik ben blij met jouw nieuwsbrief! Dank!

  • Verzorgenden in zorginstellingen horen veel grafredes. Altijd horen ze dan dingen die ze graag eerder hadden willen weten. Zaken waarmee zij de zorg persoonlijker en beter hadden kunnen leveren. Misschien inplaats van intake een vroege grafrede schrijven?

    Grafrede? vreemd 76% wordt gecremeerd.

    Hoewel als vrijwillig beheerder van een lief klein kerkhofje, gaat mijn hart uit naar een grafrede

    Fijn weekend

    • Ja, er zijn meer crematies, maar geef nou toe, Ignar, een crematierede… dat krijg je toch niet uit je bek?

      En ja, we moeten belangrijke informatie niet bewaren tot het te laat is. Helemaal mee eens.

  • Behalve den man, die de Sarphatistraat de mooiste plek van Europa vond, heb ik nooit een wonderlijker kerel gekend dan den uitvreter.

    Je blog geinspireerd op Nescio?

  • Wat een toeval. Vorige week nog had ik het tegen mijn vriendin over deze speech van John Cleese. Geweldig (jongens waren het, de Monty Pythons, maar aardige jongens). Bedankt voor het delen!

  • Verzorgende in zorginstellingen horen veel grafredes.

    Altijd horen ze dan dingen die ze graag eerder hadden willen weten.

    Zaken waarmee zij de zorg persoonlijker en beter hadden kunnen leveren.

    Misschien inplaats van intake een vroege grafrede schrijven?

    Grafrede? vreemd 76% wordt gecremeerd.

    Hoewel als vrijwillig beheerder van een lief klein kerkhofje. Gaat mijn hart uit naar een grafrede

    Fijn weekend

  • Vrouw vond na het overlijden van haar man een gepeperde liefdesbrief. Aan zijn minnares. Dat was jammer. Om de schone schijn op te houden veranderde ze de naam van minnares in die van haar en ze las de brief op de crematie voor. Hele zaal in tranen vanwege zoveel passionele liefde. En dat na vijftig jaar huwelijk. Ik had de mazzel dat ik de waarheid via haar dochter had gehoord, dus ik heb me stiekem erg geamuseerd.

  • Mooi, dank weer. The funeral service in de tweede (?) aflevering van The Kominski method (Netflix) is ook een mooie – en grappige. De serie vond ik verder alleen leuk met de 80-jarige Norman erin. Toen hij eruit ging zijn we gestopt met kijken.

  • Dit is mijn grafrede:

    ELEGIE UNIVERSALIS

    er zijn plaatsen waar je nu nooit
    er zijn tijden waarin je eens ooit
    je weet niets meer, maar je was
    je liep door deze straten

    je hebt het geprobeerd
    held met zoekend hart
    gouden uren, zwarte dagen
    vuurwerk en gedans,
    ploeterend door de killing fields

    je hebt je blauwe diamant, dat is de ziel
    op eigen handen door de tijd gedragen,
    en schoon aan gods voet gelegd

    misschien zal iemand huilen die jou liefhad
    de zee zal zout klotsen, de vogels zullen zingen
    op de laatste dag zal de kat nog spinnen, de sirenes loeien

    wat ik wil zeggen: het leven gaat door
    om de honderd jaar moeten de paleizen branden
    de dolende monsters gedood

    in de dageraad staan nog
    je zevenmijlslaarzen te wachten op je komst

    want ze passen slechts jou,
    die het niemandsland overstak

    Simon Kist

  • Rituelen en regels?
    Geef mij maar verdovende middelen: chocolade, kruidnoten, marsepein, nu cake en koffie en straks appelbeignets met champagne.

    Nel

  • Gelukkig nog niet zo vaak een grafrede gehoord. Zal ik een tekst op een geboortekaartje delen in het kader van leven en dood:

    “Het was fijn
    zolang bij mama te zijn
    maar nu ik mijn papa ken
    ben ik blij dat ik geboren ben.”

    Ik heb nog aan de vader gevraagd of hij het gedichtje zelf verzonnen had. Ja antwoordde hij trots.

  • Ik kan me eigenlijk alleen maar grafredes herinneren waar de overledene uitgebreid opgehemeld werd, alsof ze alleen maar goede dingen in hun leven hadden gedaan. Zo van over de doden niks dan goeds.

    Een beetje meer realiteit en humor lijkt me eigenlijk wel gezond.

Leert je belachelijk goed zakelijk bloggen