Leert goede schrijvers de laatste 20%

Is dit een blog? Nog geen afscheid

Het waren, lieve lezer, 12 leerzame jaren.
En er komen er nog twee bij, maar die tellen maar half. Daarover zo meer.

Sinds eind 2011 ben ik hier open geweest over alles – over veel te véél, volgens meneer Blogacademie, en véél te open. Maar ook nu kan ik het niet laten.

Het is een afwijking, ik geef het direct toe

Als ik niet totaal eerlijk ben, voel ik me uit balans. Alsof ik mijn relatie met jou, en met mezelf, niet serieus neem. Alsof ik toneel speel.

Allebei mijn zonen kregen een psychologische test toen ze 7 waren (met 6 jaar tussenpauze).

‘We gaan een spelletje doen”, zei de psycholoog. “Jij hebt een garage en ik kom een mooie auto bij jou kopen.”

En allebei keken ze hun respectievelijke psychologen sceptisch aan. “Er ís helemaal geen auto.”

Geen toneel.

Afijn

Vroeger deed ik elke drie jaar iets nieuws. Dat ik nu al 12 jaar lesgeef in schrijven, en dat ik pakweg 11 jaar bijna wekelijks heb geblogd, mag een wonder heten. In het begin was ik onstuitbaar in mijn enthousiasme. Onderweg, in 2017, ging ik er een half jaar uit. En in 2022 kreeg ik last van een fors writer’s block. Wie denkt dat dat niet bestaat, moet maar even langskomen.

Dat writer’s block verdween, maar vervolgens verdwenen de onderwerpen om over te schrijven ook. Ik was de laatste maanden als een kat die zijn etensbakje omgooit, in de hoop dat er ergens nog een brokje onder ligt.

Ik ben inmiddels 63 geworden, en ik realiseer me dat het gewoon op is. De onderwerpen, de inspiratie.

Zal ik gewoon nu dan maar stoppen?

vroeg ik vorige maand aan meneer Blogacademie. Die is al met vervroegd pensioen, maar hij werkt verdorie harder dan ooit.

‘Vind je het lesgeven niet leuk meer dan?’

‘Jawel, maar de marketing komt mijn neus uit. En bloggen ís mijn marketing. En dat gaat niet meer.’

‘Geef nog les tot de zomer van 2025. Zonder marketing. Werk je oude blogs bij en stuur die aan nieuwe lezers.’

Ik slaakte een zucht van verlichting. Goed idee, zei ik. En ik begon meteen een rijtje nieuwsbrieven te cancellen.

Tabee, Joanna Wiebe.
Vaarwel, Dan Nelken.
Holladiejee, Harry Dry.

Hoe gaat het nu verder, dan?

  • Ik geef nog twee keer Karakter en Dialoog – in juni 2024 en 2025 (juni 2023 zit vol)
  • Ik geef nog vier keer Blogpro – in september 2023, januari en september 2024 en in januari 2025
  • Schrijfsport houdt op na juni, vooral omdat ik er te veel extra door moet typen, waardoor ik weer meer last heb van RSI
  • Je kunt gewoon de zelfstudiecursussen blijven doen – Blogbasics en de website-vormgevingscursus Little Black Dress.

Ik blijf wekelijkse nieuwsbrieven sturen, met bijgewerkte blogs. Die zijn tijdloos. En met wekelijks een kort bericht over mijn wederwaardigheden, voor wie dat gezellig vindt.

Ik ga mijn nieuwe tijd besteden aan praktische acties die nog een beetje kunnen helpen tegen de klimaat-enzovoorts-crisis. Ik doe al vrijwilligerswerk in een tweedehandskledingwinkel van Emmaus. Ik zet een tweede Repair Café op in de wijk, want daar kun je er niet genoeg van hebben. Ik ga kleding verstellen op de stoep van Fast Fashion ketens, elke maand (Koopnietmeerrepareer.com).

Textiel was altijd al mijn hobby. Het klimaat-enzovoorts is belangrijker dan wat dan ook – al moeten we ook gewoon blijven leven. Stoïcijns.

Waarschijnlijk schrijf ik daar her en der ook wat voor. Wie op de hoogte wil blijven, volge de nieuwsbrief. Deze site is geen plaats voor een heel nieuw onderwerp.

Als ik medio 2025 ook stop met lesgeven, komt er een nieuw productaanbod

Maar ook daarvoor moet je de nieuwsbrief volgen.

Maar nu eerst: nog twee jaar cursussen, met allemaal leuke cursisten.
Milde marketing.
Veel textiel.

Nog geen afscheid: je mag me blijven vragen wat je wil

Ik heb tegenwoordig een burner phone voor Instagram, zodat Zuck er verder niks aan heeft (dank voor de tips op Linkedin) dus daar ben ik ook.

Ik schrijf ook weleens wat op Linkedin.

En ik ben, altijd,  maar een e-mail bij je vandaan.

 

Glad

 

tips voor beter bloggen

(Zet je VPN uit als de knop niet werkt).

Over Kitty Kilian

Kitty Kilian

Schreef voor NRC, gaf les aan vakopleidingen Journalistiek. Sinds 2011 docent copywriting | De Blogacademie. Delicate as a hand grenade.

Cursussen:
Blogbasics (beginners)
Blogpro (professionals)
Karakter & Dialoog (fictie)
Little Black Dress (strakke huisstijl)

24 comments

  • Wat een mooi, oprecht, blog weer! En terecht dat het na zo’n lange tijd weer tijd is voor iets nieuws. Gelukkig blijft vrijwel al je content tijdloos, dus daar kunnen wij nog lange tijd mee vooruit. En misschien ga ik op het nippertje ook nog wel een van je trainingen volgen. Geniet in ieder geval van je dappere besluit, want dat zal niet makkelijk zijn geweest!

    • Was het maar waar – weet je hoe snel de content veroudert? Ik dacht vorig jaar: ik stuur oude blogs naar mijn nieuwsbrieflezers, maar ik denk dat meer dan de helft ongeschikt is omdat de tijd de inhoud heeft ingehaald. Best schrikbarend. Dat geldt niet voor de persoonlijke blogs, natuurlijk. Maar wel voor alle technische tips.

      • Ow dat is zeker balen dat alles zo snel verandert! Ik vind sowieso dat de dagen voorbij vliegen en dat lijkt ook elk jaar alleen maar sneller te gaan.

  • Oh wow, ik schrok heel even van de titel….want ik heb je net deze week gevonden! En ik ben letterlijk iedere dag (als absolute beginner op dit gebied) je blogposts aan het verslinden, mijn website, plug-ins en blog aan het bijsleutelen!

    Wat een schatkist aan waarde heb ik hier gevonden en ik ben blij te lezen dat je voorlopig nog beschikbaar zult blijven voor het delen van je kennis en inzichten.

    Enorm bedankt voor alles wat je gedeeld hebt tot nu toe en ik kijk ernaar uit om één van je cursussen bij te wonen! Ik moet me er nog even in verdiepen welke het beste bij me zal passen.

    Liefs Gina

    • Ha Gina, ja, ik ben van plan om snel weer wat te schrijven. Maar het leven kwam er deze zomer tussen: we verplegen nu zieke zoon. Toch ga ik heel snel iets schrijven weer. Dank voor je complimenten ;-)

      Als je over plugins enzo leest: check goed of ze nu nog werken. Check de publicatiedatum van de post – check de oudste comments ;-)

      Alles op internet verandert potdorie razendsnel.

  • Blogpro, Kitty Kilian,
    Valt onder mijn beste 5 herinneringen in mijn leven.
    In de top 5 omdat
    Ik écht iets voor mezelf deed.
    Het aanvoelde wanneer ik met 145 HF de berg op fiets. Je kunt niet meer, en toch ga je door. Tot het bittere eind. Dat eind blijkt niet bitter te zijn. Het is het hele plaatje, Zelden in zo‘n korte tijd zoveel geleerd van een 3 sterren schrijftalent Onmisbaar, dat goudstuk!!
    Ik ben je eeuwig dankbaar Kitty en hoop de draad ooit weer op te pakken. Als niet dan was de cursus an sich, met jou aan het roer een highlight in mijn leven.
    Dank!

  • Prima plan. Vooral doen waar je zelf zin in hebt. Daarom heb je tenslotte een eigen bedrijf: dat mag draaien om wat jij wilt. Wat je niet wilt, doe je zo weinig mogelijk. Minder marketing is vaak beter! 😎

      • Als je minder marketing doet, heb je vaak meer aandacht om je cliënten heel goed te helpen.

        Bovendien dwingt het je tot een gezond businessmodel, waarin je genoeg verdient met het werk dat je doet.

        Marketing wordt verder te vaak ingezet als een lapmiddel, om andere problemen in een bedrijf te verdoezelen (matige dienstverlening en daardoor te weinig echte fans, te goedkoop aanbod en daardoor te weinig inkomen, etc).

        Met marketing op zich is niks mis, maar het is te vaak een lapmiddel of afleider.

        Bedrijven en zzp-ers die het met weinig marketing redden, zijn vaak erg gezond.

        • Ah, ik snap het!

          Over een heel mooi staaltje simpele marketing hoorde ik onlangs in Parijs. Een uiterst exclusieve Japanse lintwever opende daar een winkel: ‘Mokuba opened their showroom in Paris with a flourish in 1990. Invitations were posted to members of the fashion industry for an exclusive event the day before the grand opening. Over 300 curious fashion designers, artistic directors, stylists and tailors arrived. At the door each guest was given a gift of a small ceramic scissors with the Mokuba logo and invited to cut away as much ribbon as they wanted! As they left, the guests were given a Mokuba Ribbon Package and today these packages have become the Mokuba calling card, they are sent to an exclusive list of over 2,600 customers each year.’ En dat is ook de enige marketing die ze doen. Elk jaar een kit versturen. Tegenwoordig is dat maar een heel klein kitje, trouwens.

          Hier zie je hun linten en het hele verhaal: https://www.rebeccadevaney.ie/blog/mokuba-a-japanese-passementerie-in-paris.

          Hun eigen site is zo exclusief dat er alleen een miniem tekstke staat: https://mokuba.fr/

  • Aan nieuwsbrieven begin ik niet, dat is geen bloggen. ;)

    Open maar (onder pseudoniem) zo’n dom gratis wordpress.com-ding en plaats daar af en toe iets spontaans op over sokken en geschillen met je man.

    Zelf heb ik onderwerpen te over. De afweging bij mij is hoeveel tijd heb ik over voor een bericht. Veel tijd en daardoor wat later, met kans op nul reacties omdat het te doordacht is. Of binnen een kwartier iets korts, onnadenkends met fouten die onbedoeld veel reacties uitlokken.

    • Je hoeft niks, hoor. Maar ik stuur al jaren elke week een nieuwsbrief, met daarin een aankondiging van een blog of een heel blog. Plus een klein stukje tekst – soms wel, soms niet.

  • Kitty, jammer dat de koek op is. Writer’s block: dankzij de nieuwe revolutionaire ontwikkelingen in A.I., met verbluffende nieuwe toepassingen, ben ik daar nu ook vanaf.
    Gewoon CHAT GPT-4 opstarten, en er gaat een wereld open.
    Brainstormen op commando, teksten in 3 seconden opschonen, zelfs hele artikelen samenvatten of creëren.

    Ik ben enthousiast, nooit te oud voor iets nieuws. Het helpt je weer op weg, maar de menselijke input kan nog niet geautomatiseerd worden.
    Tekstcorrectie en vertalen deed ik al een tijd met DeepL.
    En ik heb gezien dat speech to text met de week beter werd.

    Oftewel, je kunt tegenwoordig gewoon je artikelen of blogs inspreken, en na wat extra geautomatiseerde bewerkingen, is het artikel kant-en-klaar, correcte spelling, synoniemen en alinea indeling. Je kan door aan de ‘temperatuurknop en de knop tegen letterlijke herhaling van je input draaien voor meer of minder strikte en saaie tekst.
    Maar goed, ik begrijp dat je het zat bent. En meer maatschappelijke activiteiten gaat doen. Het milieu/klimaat, persoonlijk ben ik het niet met je eens: het klimaat verandert al miljarden jaren op en neer (ijstijden in cycli), vooral door de zon en aardas en vulkanen en wisselwerkingen in de atmosfeer en zee.

    Maar goed. Je persoonlijke beleving blogs zijn inderdaad heel menselijk, en zoals alles wat je schrijft: brutally honest. Ik ben ook bijna 62, en ik probeer nog mee te gaan met weer een nieuwe ontwikkeling, namelijk A.I.
    Veel beroepen gaan verdwijnen, zoals design, grafisch, rapporteren, vertalen, Ik bedoel: voor een boekomslag bijvoorbeeld, hoef je nu echt niet meer een dure grafisch designer in te huren, je kan het zelf in 3 seconden en gratis, ook bijvoorbeeld tekstcorrectie en tekstopmaak doet A.I. razendsnel en perfect. Ik blijf je volgen!
    (ik heb bovenstaande tekst natuurlijk wel zelf geschreven, maar laten corrigeren door A.I., lol)

      • Nou, ik gebruik dus een simpel programmaatje dat deze onderstaande zeer slordig geschreven tekst zonder hoofdletters en punctuatie kan omzetten binnen 2 seconden in een correcte tekst, wat ik echt heel handig vind:
        wat iek het moelikste vinddt in dese wereld , is noch wel het corect schrijfen van artiekelen, dan krijg ik meteeeeen iets van wacht dit is gewoon te moelek vor mij, ik kan hier geen gehakt van maken maar missschien bent u er wel goed in, je weet het maar nooooot met die teknologie van tegewoordi daarom vraag ik mij af , moeten wij hier mee doooorgan niemand heeft om deit gevraagd en het kan ook zorgen voor een totale disruptie van de matschaij, te vergli met de industiele refolutie werklozen, het verlies van zekerheid voor hele sektoren zolas designers.

        resultaat:
        Wat ik het moeilijkste vind in deze wereld, is het correct schrijven van artikelen. Dan krijg ik meteen iets van: “Wacht, dit is gewoon te moeilijk voor mij.” Ik kan hier geen gehakt van maken, maar misschien bent u er wel goed in. Je weet het maar nooit met die technologie van tegenwoordig.

        Daarom vraag ik mij af: moeten wij hiermee doorgaan? Niemand heeft om dit gevraagd en het kan ook zorgen voor een totale disruptie van de maatschappij, te vergelijken met de industriële revolutie, werklozen, het verlies van zekerheid voor hele sectoren zoals designers.

  • Goed besluit!
    Ik blijf je nieuwsbrieven lezen, altijd interessant, grappig, soms wrang, altijd de moeite waard.

Leert goede schrijvers de laatste 20%
google-site-verification: google3d8706b2d2bb5ca6.html