Leert je belachelijk goed zakelijk bloggen

Leren schrijven en leren leven: waarom fouten maken zo lekker is

fouten maken ‘Ik ben bést aardig,’ zeg ik tegen Chris Rommers.
Ik schop tegen een wilde kastanje.

Hij kijkt me aan en knijpt één oog dicht. En hij doet alsof hij een aantekening maakt op zijn hand.

Ik stoot hem aan. ‘Kom op man, ik ben héél aardig. Ik uit het alleen niet zo in woorden. Wel in daden.’
Hij maakt nóg een denkbeeldige aantekening.

‘Ik brei bijvoorbeeld sokken. Ik maak zelfs weleens een hele website voor iemand. Dat is mijn manier om eh…’

Chris grinnikt en trekt zijn sokken recht (Regia tweed, kleurnummer 00052).

Hij hoeft niet zoveel te zeggen

Hij en ik weten best dat ik empathischer kon zijn. Ik zou er wat voor geven om te durven wat deze kleuter durft:

Het is niet dat ik niks voel. Ik heb alleen een hoge drempel om mijn emoties te uiten.

In woorden, dan

Als een hele tafel vol vriendinnen haar medeleven toont omdat één van ons gaat scheiden, bijvoorbeeld, ben ik degene die niks zegt.

Als een cursist aan de anderen meldt dat hij hoofdpijn heeft, en dus een dag niet meedoet, verbaas ik me over de steunbetuigingen. Ik denk: kom op jongens, een beetje hoofdpijn. Doe niet zo moeilijk.

En als we een familiefeest hebben, ben ik degene die bij de deur al roept: ‘Ik ga niet iedereen zoenen, hoor.’

Het is een fout in mijn bedrading

Zo zie ik het. Maar je kunt er heel gelukkig oud mee worden. Als je jezelf maar niet teveel kwalijk neemt.

  • En als je vrienden snappen wat een sok betekent
  • En als je man snapt dat je xxx onder een sms-je klef vindt
  • En als je zussen snappen dat je niet mee wilt naar een concert van André Rieu, ook al is het de laatste wens van je moeder, omdat je weet dat iedereen daar zit te balen, behalve je moeder, en omdat je niet in toneelspelen gelooft
  • En als je vriendinnen snappen dat een uurtje koffiedrinken je max is. Misschien anderhalf
  • En als je cursisten snappen dat je niet eng bent, maar ongevernist (Wat nou, je commentaar tussen complimenten plakken? Hoezo, compassionate coaching?)
  • En als je zelf maar snapt dat je sommige dingen gewoon echt niet kan, en nooit zult kunnen, en ook niet meer moet proberen

Hallo, Kilian, waar komt dit allemaal vandaan? En wat moet ik er mee?

Er is net weer een Blogpro cursus begonnen, en iedereen is druk fouten aan het maken.

Hoe meer fouten, hoe beter.
Hoe makkelijker een cursus is, hoe minder je leert.

Dus ik dacht na over fouten-maken. Want ik heb makkelijk praten. Schrijven gaat bij mij vanzelf, namelijk

dat kan ze gewoon
gewoon

Net zoals ik gewoon De Blogacademie begon, gewoon WordPress kende, gewoon in één keer een tagline bedacht, gewoon een strakke branding verzon met zwart-wit-blauw en oude foto’s, gewoon 350 blogs schreef, gewoon een online cursus maakte, en nog één, zoals ik gewoon Photoshop kon, gewoon webinars deed, gewoon vrienden had online, gewoon 4000 Twittervolgers kreeg, gewoon een lijst met 4000 abonnees

Snap je?

Dat kost mij dus echt he-le-maal geen moeite. Ik hoef maar een keer op de grond te stampen, en klaar ben ik.

trap op vliegen
Eén keer stampen en hup

Dus ik begrijp heel goed dat ik ook moet laten zien dat dingen mij moeite kosten.

Nou, mijn antenne op anderen richten kost mij moeite. En daarom kan ik alleen online lesgeven.

Iemand vroeg laatst: vertel eens waarom je eigenlijk met De Blogacademie begonnen bent?

Daarom, Jacoline

Als ik één dag voor een groep sta moet ik twee dagen uitrusten.

IRL kost mij moeite.

Het moederschap kostte me ook moeite

Niet dat ik niet van mijn zonen hield, maar er mislukte van alles. Hun antennes deden óók een beetje raar. Het kostte me nog wel het meeste moeite om dat met droge ogen aan te zien.

Free lance journalist zijn kostte me idioot veel moeite

Als perfectionist was ik nooit klaar. Het was nooit goed genoeg. Ik werkte idioot hard voor idioot weinig geld.

Eerzucht, dear reader, eerzucht.

Dus nu ik eindelijk en grotendeels toevallig op een nuttig plekje zit

kan ik niet anders dan blij zijn met mijn lot. Alles wat ik in mijn leven leerde kwam per abuis samen in 2011. Daar is helemaal niks aan gepland.

Ik begon met bloglessen omdat ik geen mensen meer wou lesgeven die de journalistiek in wilden, want ik zag de werkgelegenheid daar wegvloeien.

En ik wilde ook niks meer IRL.

En ja, ik ben een onaangepaste donder

Die aan het eind van haar onduidelijke loopbaan een keer geluk had.

En die het goddank zelf niet erg meer vindt om fouten te maken.

Fouten zijn eigenlijk best lekker.

En bovendien, wat kun je anders?

tips voor beter bloggen

Over Kitty Kilian

Kitty Kilian

Schreef voor NRC Handelsblad, gaf les aan vakopleidingen Journalistiek. De Blogacademie sinds 2011. Delicate as a hand grenade.

Boek: Stijl. 30 tips

Cursussen:
Blogbasics (beginners)
Blogpro (gevorderden)
Karakter & Dialoog (fictie)
Little Black Dress (huisstijl maken)

77 comments

Leert je belachelijk goed zakelijk bloggen