Leert je belachelijk goed zakelijk bloggen

Het digitale lijden van de kleine ondernemer

digitaal lijdenKippie Kakelaar.
Zo noemt de jongen me, die in de brugklas achter me zit.

Hij heet Piet Hein Nolet en hij heeft helemaal gelijk. Niet eens omdat ik zoveel klets, maar omdat ik een kip zonder kop ben.

Als ik een e-mail verstuur denk ik in de helft van de gevallen: oeps, iets vergeten. En dan stuur ik er nog één. (En nog één).

En als ik een boekhoudfout maak die 248 handmatige correcties behoeft, denk ik: eigen schuld. Ik haal het wel in, gewoon even twee keer zo hard werken. In plaats van dat ik stop, denk en doe. (Spoiler: die methode werkt óók niet).

Het vervelende is: ik ben niet de enige.

Waar ik het eigenlijk over wil hebben is het gebrek aan gebruiksvriendelijkheid van eh… de meeste websites

Ik laat het zien aan de hand van het bestellen en het verzenden van mijn nieuwe boek. Hou je vast.

1. Het boek zelf

Geen probleem. Het schrijven doe ik juist in een heel sloom tempo. Het opmaken gaat in alle rust. De vormgeefster, Anja Brunt, is net zo’n perfectionist als ik, en net zo eigenwijs. Dus dat gaat prima.

Vormgever Anja Brunt
Anja Brunt. Heel eigenwijs

2. Voorintekening

‘Je moet wel een vóórintekening doen’, zeggen mijn vrienden met boekervaring. ‘Dan weet je vast een beetje wat je kunt verwachten, aan vraag. En dán weet je dus hoeveel exemplaren je moet laten drukken.’

Goed idee. Op het moment dat de tekst helemaal klaar is, en het design bijna, schrijf ik er een blog over. Op dezelfde vrijdagmiddag maak ik voor het boek nog gauw even een nieuw product aan in mijn Woocommerce-webshop. Geen probleem. Dat heb ik al zo vaak gedaan.

Alleen: normaliter zijn mijn producten digitaal. Die hebben een ander btw-tarief dan boeken. Opletten, zeg ik tegen mezelf.

3. BTW – en een vergeten vinkje

Ik zoek op hoeveel BTW je moet rekenen over een boek – 9% – en hoeveel over de verzending – hetzelfde percentage. Ik stel het in, met behulp van een handleiding van Webtalis. Goed uitgelegd, allemaal. Alleen zie ik een vinkje over het hoofd.

vergeten vinkje BTW-tarief
Vinkje vergeten. Rechtsklik voor een grotere weergave

Het programma waarschuwt niet.

Ik maak een proefzending aan, en geef mezelf een compliment. Dat heb ik nou eens keurig en voorzichtig aangepakt. Meneer Blogacademie zal trots op me zijn.

Ik zie niet dat het BTW-percentage over de verzendkosten niet klopt op de factuur. Ja, heel stom. Maar je hebt dyscalculie, of niet.

Met als gevolg dat iedereen die het eerste weekend een boek bestelt, verkeerde verzendkosten op zijn rekening krijgt.

Halverwege het weekend belt mijn programmeur op

Hij ziet dat er iets fout gaat. Hij stelt het BTW-tarief over de verzendkosten opnieuw in, maar ook hij ziet het vinkje over het hoofd. Een tweede programmeur komt er na het weekend gelukkig achter waar het probleem zit (dankjewel, Chantal).

Ik bel met de boekhouder, voor advies. En ik crediteer later die week zo’n 200 facturen. Ik maak stuk voor stuk nieuwe aan, met een beetje korting op het boek, zodat de nieuwe factuur precies de eerder fout berekende prijs aangeeft. Het valt mee met mijn RSI.

5. Koppeling webshop, boekhouding, My Parcel

Mijn Woocommerce-webshop is gekoppeld aan mijn Yuki-boekhouding, via een extern programma. Alle gegevens gaan dus door twee filters, vóór ze in de boekhouding terechtkomen. Om voor de bestellingen automatisch verzendlabels aan te kunnen maken, koppel ik de My Parcel-app (van Post.NL) aan mijn webshop.

Al de eerste avond blijkt dat de bestellingen niet in mijn boekhouding terechtkomen. Ze komen niet eens aan in het dashboard van de externe koppeling. Als proef zet ik een bestelling op voltooid in de My Parcel app en en ja, nu komen ze wél in de koppeling. Dus ik zet álle bestellingen op voltooid.

Maar ze komen nog steeds niet aan in de boekhouding. Na 20 e-mailtjes en een uur zoeken blijkt dat het 9% BTW-tarief nog niet is ingevoerd in mijn instellingen daar.

Wat ik oóók niet weet is dat een bestelling die je in MyParcel op voltooid zet, wordt aangemeld voor verzending.

Lees de handleiding dan ook, lieverd.

5. Enveloppen

Ik hou niet zo van plastic. Dus ik zoek kartonnen enveloppen. Ik vind de Envelobox. Die lijkt me ideaal, en volgens de beschrijving is hij geschikt om boeken mee te versturen.

Envelobox: niet voor boeken
Geschikt voor het verzenden van drukwerk

Dus vooruit, doe er maar 500.

inpakken
Inpakken

Helaas. Het blijkt moeilijk om de boekjes in de envelopboxen te vouwen zonder dat de hoekjes open blijven staan. Als proef laat ik er eentje vallen:

Envelobox niet voor boeken
Toch maar niet zó versturen

Dus ik plak alle hoekjes die open staan nog even extra af. En ja, als je er ééntje doet, moeten ze eigenlijk allemaal.

Open hoeken envelobox afplakken
Beetje knippen en plakken

6. De labels

De labels die ik begin februari heb aangemaakt blijken half maart verlopen. Ze zijn maar 10 dagen geldig. Hoe je dat oplost kan ik niet vinden bij de veelgestelde vragen. Dus ik bel MyParcel en een meneer zegt dat je gewoon een nieuwe zending kunt aanmaken door bij een eerdere bestelling op de knop helemaal rechts te klikken.

Ja, dat moet dan wel stuk voor stuk.

my parcel verzending opnieuw aanmaken
Makkie

Dus dat heb ik gisteren 140 keer gedaan: klik op de knop rechts, je gaat naar een nieuwe pagina, je klikt op: bestelling opnieuw aanmaken, je komt automatisch terug op de vorige pagina, daar klik je op: PDF downloaden, en dan print je hem als label.

9 keer klikken per label x 140 = 1260 kliks

Had ik al gezegd dat ik RSI had?

Vanochtend, als we op het punt staan om de eerste 140 brievenbuspakjes af te leveren bij het PostNL-depot, roep ik opeens: ‘Wacht even.’ Ik was gisteren zo druk met printen dat het niet helemaal doordrong, maar waarom was het aantal pagina’s met aangemaakte bestellingen in MyParcel niet minder geworden, maar meer? Het zal toch niet waar zijn-

Ik kijk het na. En jawel.

Als ik op pagina 7 een bestelling opnieuw aanmaak, plaatst MyParcel het nieuwe label niet op dezelfde pagina, maar op pagina 1. Ik bel voor de zekerheid nog een keer met de klantenservice. Ja, alle 140 labels moeten over.

Waarom verschijnt er geen waarschuwingsballonnetje?

waarschuwen als het fout gaat in webshop
Let op

Kortom

Soms kan ik wel huilen om mezelf.

Vroeger was dat, als ik een wiskundeboek voor mijn neus had, en de formules maar niet tot leven wilden komen. Het bleven cijfers en rare tekens, hoeveel bijles ik ook kreeg.

Later was het, als ik mijn BTW-boekhouding moest doen, en als de optelling wéér niet klopte.

Helemáál tot tranens toe getergd was ik toen ik de PGB-verantwoording moest aanmaken, voor mijn oudste zoon. De CIZ-ambtenaren die de PGB-administratie hebben verzonnen komen rechtstreeks uit de formulierenhel. Alsof je dat er nog bíj kunt hebben, als je doodziek bent, of als je een suïcidaal kind hebt.

Ik heb allang geleerd om niet meer boos te zijn op mezelf

Het is zo. Ik ben een kip zonder kop.

Geef het de naam die je wilt – ADHD, dyscalculie, een gebrek aan inhibitie, of gewoon ongeduld, eerst doen en dan denken. Ik neem mijn verantwoordelijkheid. Ik ga net zolang door tot het goed is. En ja, er zijn mensen die helemaal gek van me worden.

Maar ik ben niet de énige Nederlander die hulp nodig heeft

Je hebt mensen die haast niks zien (hallo, is het font op jouw website nog steeds 12 pixels?)

Je hebt mensen met weinig energie.

Je hebt mensen die niet met computers zijn opgegroeid.

Je hebt zelfs mensen zonder computer.

Je hebt mensen die psychisch al zwaar belast zijn.

Je hebt mensen met beginnende dementie.

Je hebt… vul zelf maar aan.

Hoe ben je vriendelijk voor je gebruiker?

Gebruiksvriendelijk ontwerpen wil zeggen: je website, je webshop, je stemformulier inrichten op de meest kwetsbare gebruiker.

Gebruiksvriendelijkheid wil zeggen: je verplaatsen in de gebruiker. Begrip hebben voor mensen die niet zo technisch zijn als jij.

Gebruiksvriendelijkheid is fucking mededogen.

PS. Als je je bestelde boek eind komende week nog niet binnen hebt, mail me dan even. Dan heb ik een nieuw foutje gemaakt.

tips voor beter bloggen

Over Kitty Kilian

Kitty Kilian

Schreef voor NRC Handelsblad, gaf les aan vakopleidingen Journalistiek. De Blogacademie sinds 2011. Delicate as a hand grenade.

Boek:
Stijl. Waarom lezers lezen (en waarom niet)

Cursussen:
Blogbasics (beginners)
Blogpro (gevorderden)
Karakter & Dialoog (fictie)
Little Black Dress (huisstijl maken)

83 comments

  • Ik vraag me af waarom je dat allemaal zelf wil doen. Daar heb je toch een VA voor!
    Wat je niet weet, wat je niet kunt etc. etc. laat je gewoon doen. Wel zo geruststellend.

    • Haha, die reactie verwachtte ik al. Ik heb slechte ervaringen met dingen uitbesteden. En ik ben ook slecht in hulp vragen. En ik denk altijd weer dat ik het echt wel zelf kan. En dat kan ik ook. De volgende keer maak ik al die fouten niet meer.

      • Heel herkenbaar, Kitty.
        Uren zitten zwoegen om wéér een nieuw programma onder de knie te krijgen, maar het gevoel van zelfredzaamheid en triomf als het er uiteindelijk precies uitziet zoals je wou, dat is gewoon onovertroffen.

  • Ik was al blij met de drie boekjes die ik net uit een gerecyclede envelop haalde. Nu ben ik – na even hardop lachen – ontroerd. Heb een goed weekend en kom bij!

    • Dank voor het delen, heel herkenbaar allemaal. Ik zou me geen seconde schamen en jezelf een grote bos bloemen kado doen omdat het uberhaupt gelukt is ;)
      Had je al opgemerkt dat het lettertype in deze box 6 punts is? Dat ik dat net kan lezen (hahaha)

      • In dat correctievakje als je nog iets wil veranderen, naderhand? Dat is een plugin – ik kan me herinneren dat ik dat in het verleden een keer heb laten aanpassen. Maar dat is misschien weer verloren gegaan bij een update. Je hebt helemaal gelijk. Veuls te klein.

  • Nee dit heeft niets van doen met jou. Ik onderneem nou ook al een goeie 14 jaar, en dit is altijd, overal. Het is gewoon écht niet gebruiksvriendelijk allemaal, en suffig geprogrammeerd (zegt mijn man, programmeur). Klantenservice is ook vaak slecht (neerbuigend, slecht bereikbaar, nonchalant om jouw RSI, frustratie, tijd=geldlekkage, met sarcastische emoji’s en je naam verkeerd gespeld als zure kers op de bedorven taart). Het is bij Yuki zo, bij PostNL, bij de website, en al helemaal bij overheidswebsites (ha, is het alweer tijd voor de gemeentelijke belastingen die altijd in 23-voud op de mat vallen?). En het erge is, consumenten hebben hier geen weet van, en verwachten zelf ook perfecte klantenservice van jouw murwgeslagen hoofd. Uitbesteden werkt niet, want het ligt niet aan ons, en dan zit je weer het werk na te kijken van je murwgeslagen werknemer.

  • Zo. Ben je het kwijt, lieverd? 🤗🤗🤗🤗🤗🤗🤗 heel veel knuffels. (Want oh, wat herkenbaar en nee ik ga nooit meer boeken versturen alles gaat op Amazon. En nu snap je vast ook waarom)

    En je hebt toch maar mooi even een boek geschreven. Daar kunnen alle mensen die vinkjes en formulieren wel snappen nog een punt aan zuigen.

  • Ha, lachen en huilen tegelijk, dit verhaal. Wat heb je toch een fijn blog, Kitty. Ik kwam de afgelopen maanden nauwelijks aan lezen toe, zelfs niet aan jouw blog, maar ik heb zin om alles in te halen. En hey, doe even rustig aan dit weekend, als het lukt. :)

    • Dank – hee en word jij overbodig, nu studenten niet meer hoeven lenen – straks? (Eigenlijk hoeven alleen árme studenten een beurs, maar dat inzicht is dit kabinet niet gegeven.)

      • Haha! Nou, ik hoop het van harte maar ik verwacht het niet. Het zou mooi zijn als we teruggaan naar het oude systeem, of iets vergelijkbaars, maar ook dan zijn er nog de mensen zoals ik, oftewel van die mensen die ook dan nog een flinke studieschuld opbouwen. Ben wel benieuwd wat er gaat gebeuren. Maar met de VVD zo groot, tja, dat is voor studieschuldbezitters geen goed nieuws.

  • Ik wil twee dingen zeggen:

    Geef dat gewoon uit handen aan zo’n selfpublishing bedrijf zoals bestseller.nl of Pumbo.nl of JouwBoek.nl etc.
    Die doen dat allemaal feilloos.
    En nu zit je ook nog met de BTW afdracht aan de staat, die waarschijnlijk ook niet precies klopt door al dat gehannes.
    En dat alles voor 200 Euro winst of zo.
    Oh ja, die moet ook worden opgegeven als inkomen.
    Bovendien, je boekdesign kun je ook zelf doen, is niet eens moeilijk. canva.com .

    En het tweede: Ik ben echt geraakt door het verhaal over je zoon Frits, en het raakte me diep.
    Een te gevoelige jongen voor deze wereld.
    Volgens mij hebben de psychoactieve “medicijnen” de boel alleen maar erger gemaakt.
    Het enige wat hij nodig had was een warme hand op zijn schouder, wat bevestiging en wat (vrouwelijke) liefde.
    Die GGZ begrijpt niet wat een mens werkelijk nodig heeft, niet alleen maar blabla op intellectueel niveau, of proberen in een hokje te zetten, en zo niet in een spectrum en een beetje van dit en een beetje dat.
    Het is gebeurd, en het is niet meer terug te draaien.

    Ikzelf ben ook gevoelig en gekwetst, maar ik heb een keiharde, brutale en machiavellistische houding ontwikkeld aan de buitenkant.

    • De winst is wat meer dan 200 euro, Simon. Het scheelt fors. En als ik eenmaal een paar dagen verder ben heb ik het onder de knie. Ik moet er gewoon doorheen. Iedereen moet er doorheen. Ik wou het bovendien mooier laten drukken.

      Een paar boekjes naar de brievenbus brengen is alleen maar een fijn ommetje. Ik klaag wel, maar het is altijd en overal hetzelfde gedonder, met nieuwe programma’s.

      En ja, ik ben het met je eens over de GGZ. Ik heb 30 video-interviewtjes gemaakt over waar je voor uit moet kijken, als je daarin belandt ;-) Mocht je het willen zien: staat onder de categorie Psyche. Ik hou mijn hart vast voor alle jongeren die het nu, met corona, nog moeilijker hebben.

      • Dank voor uw reactie.
        Het is zo triest wat er gebeurd is.
        Ja, programma’s leren kost tijd en geduld.
        Ook moet je een goede browser hebben die alles aan kan.
        Bijvoorbeeld Word is ook eigenlijk niet makkelijk, er zitten veel mogelijkheden in, qua opmaak etc.
        Zat te worstelen met tabs, harde return, afbreken, paginanummering, opslaan als, het meest irritant is dat teksten soms verschuiven, daarom ben ik dol op pdf, maar ja, je moet het aanleveren in Word.
        Nou goed, heb ook fotoshop mezelf aangeleerd, ook een moeilijk programma.
        En wat gebeurt er net met het schrijven van dit comment?
        Wilde even mijn eigen website adres opzoeken, en drukte op het rode kruisje, dus hele Firefox is weg, inclusief mijn harde typewerk.
        Zit ik in de cache te zoeken, kom veel geheime tools tegen over marketing etc. en Ubuntu servers, maar mijn comment kon ik in de chaos niet meer terug vinden. Dus nu maar opnieuw. Maar het is een compleet ander comment geworden. lol.
        Dus dat bedoel ik nou. En u ook, natuurlijk.
        Mijn totaal advies zou zijn: laat het lekker doen door die mensen van de selfpublishing drukkerij, zij doen alles drukken, inpakken, afrekenen, BTW toevoegen en scheiden, uitbetalen van de winst, zelfs een briefje voor de belastingen.
        Ikzelf maak mijn boeken altijd “gratis”dus geen winst, zodat ik van het gedoe af ben.
        Heb dus geen inkomsten of BTW.
        Maar mijn boeken zijn kunst. lol.

  • Ik heb in een vorig leven in de computerindustrie gewerkt en daar heel veel problemen opgelost die niet hadden mogen bestaan.

    De meeste software is vanuit gebruikersstandpunt een catastrofe. Dat was dertig jaar geleden al zo en het is sindsdien niet veel veranderd. Klantenservice idem, en dan vind ik die in Nederland vaak nog beter dan in de Service-Wüste Duitsland, waar ik woon.

    Ik verbaas me er over dat de meeste mensen dit soort dingen als een soort fact of life zien en erin berusten.

    • Vreemd, he. En dan nog al die webdesigners die geen idee hebben van typografie, van leesregelbreedte, van…

      Dank je voor het oplossen (vroeger) namens al mijn collega’s!

  • Mèèèn, ik word moe als ik eraan denk. Energie leegloop. Ik heb mijn twee boeken binnen. Ducktape zat er nog top op. Dus hier twee mensen blij met al je doorzetten ;)

    Fijn weekend!

  • Wat een mooie blog Kitty en zo waar. Gebruiksvriendelijkheid wordt zo vaak ‘vergeten’. En shame on me dat ik je boek nog niet besteld heb. Ga ik vandaag doen :-)

  • Uberhaupt een computer! Aanzetten… opstarten … klikken op icoontje… laden van de pagina… zoeken op de pagina… Al met al duurt zo’n proces toch al gauw een minuut of drie, eer je bijvoorbeeld een vertaling van een woord hebt gevonden.
    Nee dan een woordenboek: Trek het boek uit de kast, ff bladeren, bam. In minder dan een halve minuut heb je gevonden wat je zocht. Inclusief naar de boekenkast lopen.
    Ik wil geen zuurpruim zijn maar computers maken het leven niet eenvoudiger.
    Wb je boek; ik herinner me dat ik vroeger etiketten plakte bij een vriendje voor zakgeld. Vader bracht de dozen mee naar huis, moeder tikte de adressen op de etiketten, kids plakten en brachten de dozen naar het postkantoor. Reuze gezellig.
    Heb je buurkinderen? ;-)

    • Dat bedoel ik. Ze maken het leven niet per se eenvoudiger. Ik kan weleens terugverlangen naar de tijd van vóór mijn eerste computer (1987). We hadden toen ook alles dat we nodig hadden, dacht ik.

  • Oh mijn hemel, ben al hondsmoe van het lezen van deze blog. Aan daadkracht en doorzettingsvermogen ontbreekt het je niet.. poeh zeg.
    Ik voel me gesteund door de opsomming van je handelen en vermeende labels en wacht geduldig op je boek en je hoort van me.

    Hoera het is Lente!

  • Goeie genade, wat een hindernisbaan.
    Alle lof voor je vasthoudendheid én relativeringsvermogen. En ik doe mijn best de neiging te onderdrukken om hieruit mee te nemen dat je alles niet alleen zelf maar ook nog handmatig moet doen…
    Ik kijk heel erg uit naar je boek!

    • Dat komt ook omdat ik tegelijkertijd een sloddervos én een mierenneuker ben. Remmend perfectionisme heb ik het weleens horen noemen. Maar het gaat zoals het gaat.
      Inderdaad, de adressen met de hand schrijven zou geen gek idee zijn. Vroeger kon het ook!

  • Man, man, man. Wat is het toch allemaal ingewikkeld. Misschien moet ik het toch maar op mijn Kindle boeken houden. Dat vond ik al ingewikkeld genoeg.

    Enne … gefeliciteerd. Je hebt je eerste stapels boeken niet alleen verkocht maar ook al de deur uitgestuurd. En je hebt het allemaal zelf geregeld. Fabulous!

  • Boekhouder blijf bij je leest. Je bent zooo goed in wat je doet. Doe verder niets.
    (ik besteed alles uit. En vind mezelf lui en gemakzuchtig, maar geen RSI en wel een heerlijk leven)

    • Ja, er is een boel over te zeggen. Jij kent me een beetje. Ik ben ook een micromanager en geen teamplayer en ik ben veel angstiger aangelegd dan jij. Dus dingen uit handen geven lukt me sowieso niet.

      Jouw interview staat op de verkooppagina – dat interview waar ik alwéér door je heenpraat. Maar netjes ge-edit. Heb je het gezien? Kwam goed van pas!

      Ik heb nooit geantwoord op je vraag waarom ik dat doe – door mensen heenpraten, terwijl het heel hinderlijk is bij een interview. En altijd eigenlijk. Dat komt omdat ik, als ik ergens enthousiast over ben, overloop van energie. Een soort bewustzijnsvernauwing.

      Als ik de luisterende partij ben kan ik wel mijn kop houden.

  • Jaha, wat een ellende!
    Precies voor jou ben ik een studie ‘software testen’ aan het doen.
    Dat ik dan kan zeggen: als dit vinkje is gezet hoeft dat vinkje niet óók nog eens.
    Dus haal die maar weg, of maak het automatisch aangevinkt.
    En wat ook kan: je mag de site niet verlaten voor je dit/dit hebt gekozen.
    Dus alle velden van belang ‘required maken.
    Dat je er gewoon niet vanaf kan/doorklikken, als noodzakelijke dingen niet gechecked zijn.
    Als autist ga ik heeeel slecht met slechte formulieren die tegenstrijdig zijn aan mijn belang als gebruiker.
    Ik zou ze aanklagen ergens.
    Want het is niet nodig en makkelijk te verhelpen.
    Geef me een lijstje, niet het hele verhaal om te ontleden en ik pak ze aan als ik weet hoe ik dat ‘netjes’ doe.
    Zover ben ik nog niet 🙃 in het programma, en dat moet wel om te voorkomen dat ik zelf aangeklaagt wordt voor ‘h@cking’.

    Echt …. zucht…

    Ik heb in het required email veldje ook een tip gezet. Benieuwd wat het is?

    // groet Eef

    • Ja, gewoon verplicht maken, zo’n veld. Dat kan. Maar dan wel even laten zien over welk veld je het hebt – er zijn ook vaak formulieren die een fout aangeven zonder je te vertellen waar. Dan zoek je je soms ook suf. Laatst op een Duitse site – waar alles anders heet, Ort en Platz en regio.. Afijn, hier is een boel over bekend, maar het wordt niet veel toegepast. Lees Wroblewski over Web form design, zei Bart van de Biezen al jaren geleden een keer tegen me. Dat heb ik niet gedaan, ik lees gewoon Bart’s blog zelf.

  • Zucht, ik haat die verkeerd opgezette formulieren ook, zeker met mijn autistische brengt het me tot razernij 🧐
    Het is slordig van de maker, nergens voor nodig, dáárom.
    Tot ik erachter kwam dat er een opleiding voor is : .
    Die doe ik nu en als ik het hoofdstuk ‘hoe vertel ik netjes en begrijpelijk dat dit echt belachelijk slecht in elkaar steekt vanuit gebruikersperspectief en wat er precies aan gebeuren moet – want anders….’. Dat is over 2 maanden klaar denk ik zo.
    Dan stuurt iedereen die dat wil, mij een lijstje ellende formulieren met opmerkingen.
    Dan kan ik die aanpakken.

    Met vereende krachten kunnen we heel wat.
    Ik lees een hoop ergernis ook in de comments. Dus doe mee!

    In de verplichte e-mail veld van ‘geef je commentaar!’ Zit ook een email tip van mij voor jou .. check deze life-hack.
    Je zult er veel gemak van hebben!

    • Eef, je zult nooit alle ellende oplossen. Daarvoor zijn er te veel mensen die er niet bij nadenken. Dat de MyParcel app van PostNL niet logischer en duidelijker is – waarom je nergens kunt vinden of je ook 4 labels tegelijk kunt printen in plaats van 1 per keer – is een kwestie van onwil en van desinteresse. Huur een goede usability architect in en je haalt alle fouten er uit. We leven in een maatschappij (ahum) waarin je voor service moet betalen en waar de kosten van nodeloos zoekwerk enz op de consument worden afgewenteld.

      Sterker: we leven in een maatschappij waar PostNL het je helemaal niet makkelijk maakt om uit te vinden waar je je partijenpost kunt afleveren. Op hun website (die opzich al idioot onoverzichtelijk is) lijken ze vooral te willen dat je uitkomt bij dat je je post door hen kunt laten ophalen. Ugh.

  • Alles online moeten doen… Het probleem is dat de ons oudjes welbekende offline wereld niet meer bestaat. Vroeger was alles beter… alhoewel RSI van de typemachine ook geen pretje is.

    • O ja, dat zal ook wel bestaan. Nou, in elk geval zou ik graag het postkantoor terugwillen. Ik fiets nu van ophaalpunt naar ophaalpunt voor DHL, GLS, PostNL, DPD of watten hebben we nog meer allemaal? En dan houden die winkeliers er ook nog regelmatig mee op (geef ze ongelijk), dus dan blijkt je pak toch weer ergens anders te liggen, of als je iets wegbrengt nemen ze geen pakjes meer aan omdat ze geen ruimte meer hebben.. het is een complete chaos. En het is godsonmogelijk duur.

      Afijn. Jij ook een fijne dag ;-)

  • De tranen lopen over mij wangen, Kitty!! Dit is zo ongelooflijk herkenbaar: het is alsof het over mijzelf. Ál deze fouten (en ik bedoel ze echt allemaal!) heb ik ook al diverse keren gemaakt.

    Wat een geruststelling dat ik niet de enige ben.

    Go, go, go: ik wil je boek, maar ik geloof dat ik mij al had aangemeld. Kun je dat – easy- nagaan?

  • En wat vond ik in mijn brievenbus? Een stijlvol, misschien wel liefdevol, cadeautje – onbeschadigd. Van wie zou dat zijn? Ik kon het pas openen na de avondspits.

    Na een grote glimlach vervloekte ik mezelf omdat ik nog een vette vinger had. En nee, ik was niet teleurgesteld, omdat ik het zelf besteld had. Ik was vooral blij dat ik dit mezelf had gegund – zelfs al is het eigenlijk voor mijn dochter.
    En ja, ik houd ook best wel van jou.

  • Wow, wat een ontzettend fijne blog post! Het voelde net alsof een goede vriend de vraag beantwoord ‘Hoe gaat het met jou?’ Zodra ik het woord boek zag, heb ik het meteen zonder na te denken besteld. Alles wat je aanraakt, verandert in goud of een erg boeiend verhaal! Bedankt voor het vele werk met dit boek!

  • Ik heb de helft van mijn boeken bij een fulfillmentcenter (boekenbestellen.nl) liggen. Maar ja, via dat magazijn worden ze nauwelijks besteld, je schijnt dan toch ook iets aan verkoop te moeten doen :-DDD.
    De voorverkoop heb ik vanuit huis verstuurd maar het scheelt natuurlijk dat dat via de webwinkel kon waar verzendlabels er al automatisch uitrollen op het moment dat ik dat wil (pas als ik ga verzenden, niet op datum van bestellen).
    Als ik jouw verhaal lees…. waarom alles geautomatiseerd? Zo zonde van je tijd! Waarom geen excelsheet gemaakt met naam adres en een vinkje als er is betaald? En als je gaat verzenden lees je die excelsheet in?

    • Nu het eenmaal loopt valt het mee. Ik heb het geautomatiseerd zodat er ook automatisch facturen verstuurd worden. Die zou ik niet 1000x met de hand willen uittikken (eerste druk). Mijn boekhouding is ook grotendeels geautomatiseerd. Alleen – omdat er 140 bestellingen moesten omgelabeld is er hier en daar iets fout gegaan.

      Op den duur ga ik misschien ook via het CB verkopen.

Leert je belachelijk goed zakelijk bloggen