Leert je belachelijk goed zakelijk bloggen

Online marketing: waar begin ik in hemelsnaam?

online marketing waar begin je

Je staart in een verhuisdoos.

Naar een kluwen verbindingskabels. Wit, zwart, zilver – je hebt geen idee welke bij wat hoort.

Je zucht.

Dit kon wel eens héél lang gaan duren.

Als je begint met online marketing voel je je net zo

Opgescheept met een veel te grote klus.

Je wéét wel dat er cursussen zijn. En coaches. Maar je vermoedt dat die alleen maar aan je willen verdienen. Met in Amerika gejatte ideeën die hier toch niet werken.

Je hebt geen idee wie je kunt vertrouwen.

Dus misschien besluit je – net als ik – om het eerst maar eens zelf uit te zoeken

Je leest elk online marketing blog dat je kunt vinden, tot je denkt dat je het wel zo’n beetje snapt. Misschien kost het je twee jaar, net als mij. Waarna ik tóch een business coach moest inhuren om echt op gang te komen.

Het punt is: als je bang bent voor cijfers, en je was al nooit een geweldige zakenvrouw, dan is online marketing een heel nieuw vak.

Achteraf denk ik: het is niet moeilijk, maar het is wel véél.

Dus laat ik je even helpen met de basis – zeg maar: het stuk vóór de business coach.

Wat is dat online marketing nou eigenlijk?

Marketing is eigenlijk alleen maar: iedereen laten weten dat je er bent. Maar we gebruiken de term online marketing óók voor het maken van producten en diensten en voor het verkopen ervan. We gebruiken het dus voor het hele systeem.

Elk online bedrijf heeft dat systeem nodig om zijn producten te maken, te adverteren en te verkopen. Met winst, want je wil wel eten. We hebben het hier niet over het veel te goedkoop verkopen van handbeschilderde sjaals op Etsy.

Je hebt een systeem nodig omdat je een heleboel informatie moet organiseren – producten, klanten, accounts, computerprogramma’s, websites, email nieuwsbrieven, blogs, podcasts, webshops, je boekhouding enzovoorts. Je krijgt al gauw zoveel informatie dat je blij zult zijn dat het meeste automatisch een plek krijgt.

Nieuwe abonnees op je nieuwsbrief krijgen jouw welkomstemail automatisch. Je webshop stuurt de rekeningen automatisch. Google stats verzamelt automatisch gegevens over welke van je blogs succes hebben, zodat je meer over dat onderwerp kunt schrijven. Al die programma’s moet je op een gegeven moment paraat hebben.

Maar wat heb ik nou écht nodig om te beginnen – ik bedoel het absolute minimum?

• Een product of een dienst om te verkopen
• Een naam voor je bedrijf en je website – liefst één die je product of je merk omschrijft
• Een website, om je product of je dienst of jezelf te laten zien
• Een blog, om je product te laten zien, om een netwerk op te bouwen, om goed te ranken in Google
• Een nieuwsbriefprogramma – voor contact met je fans, die jou toestemming hebben gegeven om aan hen te verkopen
• Een manier om te verkopen, vaak een webshop
• Een paar social media accounts – om een netwerk op te bouwen

Oei. Moet ik dat allemaal doen?

Ja.

Ik weet niet hoor. Het klinkt niet erg originéél

Winkels van baksteen zijn onorigineel. Ze hebben onoriginele toonbanken en onoriginele kassa’s.
Geboren worden is ononorigineel. Doodgaan is onorigineel. Originaliteit is overschat.

En belangrijker: originaliteit is niet waar je je mee bezig moet houden als je een bedrijf begint. Je moet je bezighouden met je klant. Wat heeft die aan jouw aanbod? Hoe gaat zij ervan profiteren? En hoe ga je ze laten weten dat je er bent? Dat is waar je content plan over gaat.

Ugh. Waarom moet het zo moeilijk zijn?

Omdat het werk is. Serieus werk. Je wil er toch van leven?

Okee. Waar begin ik?

Je kunt aan twee kanten beginnen.

1. Je ziet dat er behoefte is aan een product of een dienst, en je besluit om die te gaan leveren. Niet omdat je er zo van houdt, maar omdat je rijk wil worden.
2. Je begint met wat je goed kunt en wat je leuk vindt.

Over het eerste kan ik niks zeggen, want daar heb ik geen ervaring mee.

Ik koos de tweede optie. Ik hou van schrijven en lesgeven, dus het was logisch om dat te gaan doen.

En als je iets kiest waar je erg van houdt, dan kies je in feite voor jezelf. Da’s mooi, want jij bent degene die jouw bedrijf bijzonder maakt. Dus daar heb je meteen je merk te pakken, je tone of  voice (your own) en het enthousiasme: alles past. Automatisch.

Een waarschuwing: blijf niet steken in de voorbereidingen

Het is niet te vermijden dat je overdonderd raakt: er is teveel informatie over online marketing. Op een bepaald moment zul je daarom een cursus doen. Je wordt verliefd op de docent, want die geeft je definitieve antwoorden.

Je gaat aan het werk. Je gebruikt zijn advies.

Snel resultaat blijft uit.

Je raakt in paniek.

Je schrijft je in voor een tweede cursus. Je wordt verliefd op de docent, want die… Je snapt het.

Don’t go there

Tenminste, niet te lang. Je wil niet eindigen zoals de online onderneemster die ik vorige week tegenkwam, die inmiddels negen cursussen heeft gevolgd – maar die nog steeds geen website heeft.

Bestudeer wat een online onderneming ten minste nodig heeft. Lees boeken en websites en kijk de kunst af bij mensen die je bewondert. Haal dan diep adem en gooi je website de lucht in. En je product. Kijk hoe het gaat. Voel hoe het voelt.

Online gaan, bloggen, twitteren, Facebooken, prijzen bedenken voor je producten: het zijn allemaal processen waar je in moet groeien. Bij de meeste mensen duurt het een paar jaar voordat ze het snappen. En dan nog een paar jaar voordat ze het echt gelóven.

Dus neem er de tijd voor, maar begin snel. En als de eerste resultaten binnenkomen: pas je systeem aan.

En nog een keer.

En blijf dat doen, voor de rest van je leven.

Kortom:

Als je een online bedrijf begint, focus dan niet op een originele bedrijfsvoering. Maak een eenvoudige website, om mee te experimenteren en om uit te vinden hoe jij het beste producten kunt bedenken, adverteren en verkopen. Omdat online gaan ook een psychologisch proces is, net zoals het beginnen van een bedrijf, kost het tijd om je plek te vinden.

Maar het komt vanzelf.

Bereid je voor op voortdurende aanpassingen.

En wat doe ik nou eerst?

Beslist wat jij kunt doen of maken waar andere mensen je voor willen betalen. Kies iets waar je van houdt.

 

Volgende keer over: een naam kiezen voor je website.

blad

Dit is het eerste blog in een korte serie over online marketing.

1 Online marketing: waar begin ik in hemelsnaam?
2 Wat is een goede naam voor je website?
3 Hoe plan je een website?
4 Waarom zou ik bloggen?
5 Moet ik echt een nieuwsbrief?
6 Hoe kan ik makkelijkste verkopen?
7 Wat moet ik met social media?

tips voor beter bloggen

Over Kitty Kilian

Kitty Kilian

Schreef voor NRC Handelsblad, gaf les aan vakopleidingen Journalistiek. De Blogacademie sinds 2011. Delicate as a hand grenade.

Cursussen:
Blogbasics
Blogpro
Koppen maken
Karakter & Dialoog
Little Black Dress

78 comments

  • Heel herkenbaar. En wat schrijf je het toch weer heerlijk op allemaal, waardoor het prikkelend, stimulerend is voor mij.
    Mijn ervaring is dat ik online marketing steeds leuker ga vinden. En ik ga hier zeker de rest van mijn leven mee door, ook een heerlijk idee :-)
    Fijne Pasen.

  • Sterk blog weer. Heel herkenbaar ook. Die dame met die 9 cursussen zou ik ook kunnen worden, maar gelukkig houd jij me bij de les. Zo is het precies: focus niet op originaliteit. Ga ‘gewoon’ doen. Blijvend aanpassen, altijd in beweging zijn. Dat is de crux.

    • Van fouten leren wij, zeiden ze bij de welpen tegen onze jongens. Hele mooie kreet vind ik dat. Een fout is een krachtige ervaring. En trouwens, wat ik ook opschrijf, iedereen gaat het toch voor zichzelf uitvinden. Toch?

      • Bij het Katholiek Pedagogisch Centrum, waar ik ooit mijn eerste serieuze baan had, zei mijn vakgroepleider dikwijls de volgende gevleugelde woorden:
        Ik hoor en ik vergeet
        Ik zie en ik onthou
        Ik doe en ik begrijp.

  • “Maar je vermoedt dat die alleen maar aan je willen verdienen. Met in Amerika gejatte ideeën die hier toch niet werken.”

    Déze én iedere andere zin in dit artikel: De-Spijker-Op-Zijn-Kop!! Precies waar ik ook al een paar maanden mee aan het worstelen ben.

    Ik ga dit stuk inlijsten en af en toe lezen als inspiratie, zodat ik weer even uit mijn eigen Gordiaanse knoop losraak.

    • Ik dacht dat namelijk zelf ook. En nog steeds. Maar inmiddels weet ik dat sommige ideeën wel werken.

      Het gaat om angstmarketing, die werkt niet, wat mij betreft. Ik doe liever aan positieve marketing.

      Dank, fijn om te horen, want ik doe een keer iets heel anders hier.

  • De spijker op zijn kop slaan heeft iets origineels, de kans is heel veel groter dat je ernaast mept.
    mooi Kitty (en bedankt weer)
    “Winkels van baksteen zijn onorigineel. Ze hebben onoriginele toonbanken en onoriginele kassa’s.
    Geboren worden is ononorigineel. Doodgaan is om onorigineel. Originaliteit is overschat.”

  • Heerlijk nuchter verhaal, herkenbaar ook. Het blijft spelen en uitproberen, stap voor stap opbouwen. Met de voeten op de grond ipv je gek laten maken door alle buitenkanten en losse kreten van alle experts om je heen.

    • Ja, omdat het een psychologisch proces is naast een organisatorich proces. En een stappenplan van iemand anders past misschien niet bij jouw psychologische stadium. Dus je moet je ook nog eens teweer stellen tegen al die meningen van mensen die al verder zijn.

      Heel lastig.

  • Sinds ik online zzp’er ben en regelmatig andere zzp’ers tegenkom, valt me inderdaad op dat er veel cursussen gevolgd worden en coaches ingeschakeld, maar het brood op de plank achterwege blijft en/of de website nog steeds niet de broodnodige herziening heeft gehad.

    Ik heb de indruk dat er veel mensen (vooral vrouwen) zijn, die het nadenken over hun eigen toko en bezig zijn met de voorbereidingen vele malen leuker (en veiliger?) vinden dan het daadwerkelijk in de praktijk brengen. Of dat je dan in ieder geval kunt zeggen “ik ben zzp’er” ipv “ik ben huismoeder” (lees: “ik werk niet” – alsof voor een gezin zorgen zo makkelijk is…).

    Allebei zijn prima, maar in de huidige tijd lijkt het soms alsof je je voor dat laatste moet schamen, zeker als je hoogopgeleid bent en al die studietijd niet ‘te gelde’ maakt. Ik heb overigens geen van beide – ben kinderloos en niet verder gekomen dan Havo/Atheneum. :-) Het is meer de indruk die ik krijg uit de media, politiek en als ik zowel zakelijk als privé om me heen kijk en luister.

    Zelf heb ik een (business) coach ingeschakeld (Nicole Offenberg) toen ik al redelijk op stoom was, maar vastliep en op de één of andere manier de volgende stap die voor mij goed en nodig was (én waardoor het ondernemen ook leuk zou blijven) niet meer kon zien, waardoor ik in dezelfde rondjes bleef rondrennen.

    Het bleek een goeie zet en m’n toko draait merkbaar en zichtbaar beter dan daarvoor. Het was heel fijn om een paar maanden zo’n rug in de steun te hebben. Het effect van zoiets is denk ik het grootst als je er zelf écht voor wilt gaan.

    Als je prioriteiten eigenlijk ergens anders liggen of je hebt als je eerlijk bent geen zin in al het ‘gedoe’ van een eigen onderneming en alle inspanning die erbij komen kijken, dan kun je dat beter onder ogen zien en tijd en geld besparen door je energie op iets anders te rechten waar je wel met hart en hoofd achterstaat.

    Ondernemen is verliefd zijn op het proces, niet op een succesvol eindresultaat. Want als je alleen voor dat eindresultaat gaat, hou je de onvermijdelijk hobbelige weg er naartoe niet vol en ben je al snel moe, ipv dat die ups en downs je doorbijt energie geven of iig je doorzettingsvermogen vergroten.

    • Nou, ja, nee, kijk. Het maakt helemaal niet uit wat mensen doen (vrouwen noch mannen). Als ze een zaak hebben die niet goed draait maar ze zijn er gelukkig mee, dan is dat mooi. Niks moet.

      De toon die ik aansla is alleen bedoeld voor mensen zoals ikzelf een paar jaar geleden, die het wel wilden leren maar die er niet uit kwamen, omdat het zo ontzettend veel is.

      Er is niks mis met cursussen volgen, een bedrijf mag best een hobby zijn. En ik ken ook veel mensen die ontzaglijk goed werk doen en zichzelf zwaar onderbetalen. Dat zit nou eenmaal in hun aard (en daar zitten ook mannen bij.)

      Het leven heeft toch geen zin. Ieder doe wat hij wil.

      Maar als je een brandend doel hebt, of je hebt een geweldig idee, of je wordt heel blij van je werk en anderen willen er graag voor betalen, pak het dan meteen goed aan.

      Als je zin hebt.

      Ik bedoel eigenlijk: ik wil liever geen oordelen vellen over vrouwen die teveel cursussen doen. Ik ken ze ook wel, maar ik zie ook dat het meestal onzekerheid is die ze tegenhoudt. Geen kinderachtigheid. En soms breken ze daar snel doorheen, en dan voelt hun website ook meteen een stuk steviger. Kan helaas geen namen noemen.

      • Ja, zeker weten dat mensen het beste zelf kunnen bekijken of en hoeveel steun/hulp ze in welke vorm dan ook willen of denken nodig te hebben.

        En angst en onzekerheid is inderdaad ruimschoots voorradig… ;-) Als je daarmee weet de dealen ipv dat het je (deels) lamlegt en je hebt een ‘brandend doel’ oid, zoals je schrijft, dan kun je grote sprongen maken.

        Haha, zie trouwens net dat ik ‘rug in de steun’ heb geschreven ipv ‘steun in de rug’!

  • Hai Kitty!

    Goede blog. Ik heb heel af en toe cursisten gehad die wel op zoek zijn naar De Weg (zeg maar), maar die in beperkte mate bereid zijn om zelf echt te experimenteren en het als een continu doorontwikkelende reis te zien. Want ja, de basis moet je bouwen (en snel). Maar als iemand twee maanden steeds geen actie onderneemt en er de reden voor buiten zichzelf zoekt (bv. ‘ik wil die-en-die bedrijfsnaam maar iemand anders heeft die al en nu kan ik niets doen’ is een bekende), dan kun je als docent weinig meer doen dan helder zeggen dat er meerdere wegen naar Rome zijn. En aangeven dat diegene echt moet stoppen met zichzelf in de weg te zitten. Vaak wil men in 1 klap Het Perfecte Model hebben in het eigen bedrijf. Maar het vinden van Die Ideale Manier (rustig maar, ik begin me zelf ook te ergeren aan die kapitalen, lol) doe je niet door andermans model klakkeloos te kopiëren. Sterker nog, ik kan dat juist afraden. Het is berter om een eigen signatuur te vinden in je bedrijf, en dáár 100% voor te gaan. En gaandeweg bij te schaven. Net als in het leven in het algemeen. Als mens verander je ook continu. Een bedrijf is ook een levend iets, in de zin dat dingen moeten blijven veranderen, verbeteren, nóg beter bij jou en je klanten moeten passen. Daar past geen standaard model op. Ik leer mijn cursusten juist zélf hun weg te vinden, en ik reik de knagende vragen en tools aan die hun wensen kunen helpen realiseren.

    • Angst en onzekerheid.
      Angst is sowieso het grootste probleem als je start, zowel met een bedrijf als met een blog.

      Je kunt iemand niet van angst afhelpen, je kunt ze wel positief stimuleren.

      En klakkeloos kopiëren, nee, maar is ook wel weer begrijpelijk. We leren allemaal door te kopiëren. Maar het is mooi als dat maar een korte fase is, en als je gauw volwassen wordt in die ontwikkeling. Zeg maar ;-)

  • Die website is in het salesproces het minst belangrijk geworden. Ik lees je blog Kitty, kijk nooit op je site. Jij verstopt je blog ook keurig in de nieuwsbrief. Je genereert daarmee emailadressen en gebruikt de reactiemogelijkheden van het blog. Dat is goed gebruik maken van de techniek en te babbelen met je klanten. Volgen van cursussen; dat doe ik structureel; elk jaar minstens twee van het kaliber van jouw BlogPro cursus. Ik vind het nodig om echt bij te blijven.

    • Je leest het blog, maar je hebt ooit de cursus gedaan. Voordat je je inschreef heb je de verkooppagina bekeken. Ofwel de cursuspagina ;-) Die is toch echt onmisbaar.

      En je hebt gelijk, ik volg ook meerdere cursussen per jaar. Om geprikkeld te worden, om bij te leren.

      De comments onder het blog vind ik onmisbaar. Zonder comments zou ik het niet volhouden. Schrijven zonder reacties heb ik als journalist lang genoeg gedaan: daar is weinig lol aan. Juist de gedachtenwisselingen vind ik leuk. Trouwens alleen al om de lol van het argumenteren. Volgens mij jij ook ;-)

      • Kitty, ja, communiceren das mooi. Lange tijd voor kranten geschreven. Jouw commentaar daarop herken ik heel goed. Was gespecialiseerd in “echte schandalen”. Het enige commentaar dat ik kreeg waren bedreigingen. Dat was ik spuug zat. Zei mijn baan op en kreeg gelijk een freelance contract aangeboden om als culinair-journalist aan het werk te gaan. Vanaf dat moment werd het schrijven heel leuk. Nou ja, een enkel keertje een kortgeding. Maar dat deed me al jaren niks meer.
        Wat een heerlijk aantal reacties op je blog!

  • Als je ergens begint in Gods naam, dat kan het beter iets zijn waar Hij achter kan staan. Gewoon. Ten slotte staat Zijn Naam eronder…

    Je schrijft echt heel inspirerend, ik lees het graag, maar vind het wel jammer als je God alleen nodig hebt als tussenvoegsel. Laat Hem er dan buiten denk ik dan.

    • Ha Hans,

      Jammer dat je je er aan stoort. Ik gebruik het hier zoals het in het dagelijkse taalgebruik gebruikt wordt. Zonder hoofdletter.

      Ik vind het prima dat jij gelovig bent, als jij het prima vindt dat ik atheist ben. Uiteindelijk is het niet van belang wat we geloven, maar wat we doen. Goede intenties voeden de hongerigen niet. Goede daden wel ;-)

  • Ik denk dat er een heel groot verschil is tussen online marketing voor bedrijven en ZZP’ers.

    Bedrijven hebben meer mensen en meer data. De kennis is altijd groter, en plannen is veel makkelijker in mijn ervaring.

    Als eenlingen, hebben we altijd het gevoel dat we niet genoeg weten, en dat we kansen laten lopen omdat we al weer iets niet wisten of er geen tijd voor hadden. Maar de enige manier waarop we een succesvol bedrijf kunnen runnen is net genoeg kennis op te doen om te starten, en dan zo snel mogelijk leren – of door fouten te maken of door cursussen te doen of door een coach in de arm te nemen of door lid te worden van een goed forum waar je ook een mentor (of mentoren) kunt vinden.

  • Ik begrijp precies wat je bedoelt Kitty. Nu een jaar later denk ik: waarom heb ik toch zo lang gedaan over het opbouwen van een site, een autoresponder, het leren van photosjop etc.?

    Maar zo langzamerhand begin ik te zien dat het inderdaad een proces is waar je zelf (en dan ook echt zelf) doorheen moet om te weten wat je wil en wat werkt.

    En daarom vind ik het zo leuk om over jouw proces te lezen: dat geeft ideeën en zo houdt de burger moed. Keep up the good work!

    Remco

Leert je belachelijk goed zakelijk bloggen
Herstel wachtwoord
Geef je e-mail adres. Een nieuw wachtwoord wordt verzonden.